Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Hm...." deed Marie. „'t Is te waardeeren als een bruid veel aan haar bruigom stuurt,maar...." Ze zweeg eensklaps.

In de gang klonk een tirailleursfluitje en een oogenblik later keek het kale hoofd van Deodaat voorzichtig om de deur.

„O, de weg is veilig, zie ik," sprak hij. „Dag zusjes."

„Bonjour," begroette Marie en Jeanne mompelde wat.

„Ik kom niet din.... hm, eten bedoel ik," zei Deodaat, „We hebbed bestuursvergadering van 't algemeen Nederlandsch Verbond en na afloop is er een kleine feestmaaltijd ter eere van het zeven en een half jarig bestaan der afdeeling."

„Je bent erg uithuizig voor een bruigom," merkte Marie op, „en 7| jarig bestaan.... waarom hebben ze het 6} jarig bestaan niet gevierd?"

„Met je verlof zuster," antwoordde Deodaat, „Herdenkingstijden moeten altijd door 5 deelbaar zijn "

„Nou...." sprak Jeanne zich omwendend „en 1\ dan....?"

„Tweemaal 7\ is 15," verklaarde haar broeder.

„O juist," zei Marie en dan de poes aaiend. „Bruigom, daar is post voor je...." en ze wenkte met het hoofd naar de tafel. .

Deodaat trad er op toe, nam den brief en het pakje op bekeek het en legde beide dingen dan weer neer.

„Van Clara?" vroeg Jeanne.

„ Ahum... ja... ja zeker... van Clara," bevestigde Deodaat en hij trad naar het raam em keek naar de lucht.

„Ik zal een parap een regenscherm meenemen,"

sprak hij, „het ziet er dreigend uit."

„We krijgen bezoek," zei Marie.

Sluiten