Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ouwers. Dat's altijd de beste soort, ee? Ja, want wij hebben eens een wees als binnenmeisje gehad en die d'r Pa stal bij ons de jassen van de kapstok. Enfin maar juffrouw Louise Reuvels d'r pa en ma, die kunnen heusch alleen maar jassen stelen in de Champs Elysées. Nou, die juffrouw werkte dan in een drogistenzaak. Ik er langs geloopen en door 't raam gekeken en daar stond ze hoor. Gewoon een prachtexemplaar voor Levensvreugde. Lang, mager, van de P. G. en tweemaal gevaccineerd. Dat zag ik allemaal van buiten: ja, als je veel maatschappelijk werk doet, dan krijg je kijk op die dingen, ee?

„Nou, ik naar binnen, 'k Denk, 'k zal maar dadelijk met de deur in huis vallen: ik hou d'r toch een korte stijl van spreken op na, ee?

,,'k Zeg: juffrouw, heb u hier ook Levensvreugde?"

„Nee," zee ze „dat zou wel een Fransche specialité zijn en zij hadden alleen maar Duitsche en Amerikaansche. Maar als je Amerikaansche krachtpillen, Zambuk en Abdijsiroop met een Voltakruis door mekaar roerde, kreeg je 't zelfde effect."

„Enfin dat was een misverstand, ee, maar toen ben ik van wal gestoken, met mijn bekende welsprekendheid. Nou en dat maakte bepaald veel indruk op haar en toen kwam meneer de drogist er ook bij, net toen ik art. 1 van de statuten voorlas en die vroeg toen of 't verderop erg aandoenlijk werd, dan zou-ie z'n vrouw ook even halen, want die huilde zoo graag om een drama. Maar 'k zeg, man, ze heeft geen kans, laat ze maar op je spruiten passen."

„Simonetje.... toe.... asjeblieft...." bezwoer de presidente, op haar horloge ziende. ,,'t Is dadelijk uit, oor," verzekerde freule Grevelduin,

Sluiten