Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kunnen vinden, maar ik dacht, er zal zoo'n toeloop zijn..."

„Ja, ik ook...." viel Jeanne bij en dan zacht tot de presidente, „heb jij zelf....?"

„Nee, ik meende te mogen rekenen op de leden...." antwoordde deze op verontwaardigden toon.

„Och Johan," klonk mevrouw Lebeu's stem, „wil je even mijn tasch halen; ik heb hem in de gang laten liggen bij de paraplustander."

„Jawel, nicht," zei de gedienstige neef, die dadelijk opstond, het boek in zijn zak stak en de kamer verliet.

„Hoor.... er wordt gebeld," zei Leentje Vis, „zou dat....?"

„Het zal mijn vluchtelingetje wel zijn," dacht juffrouw Sladerus.

„Of ons candidaatje," zei Betje hoopvol.

„Maak u geen illusies, 't is noordewind, de Pa heeft stellig rumatiek, dat kan niet anders ee....?" zei freule Grevelduin.

Iedereen had de bel gehoord en allen luisterden, het werd zoo stil in de zaal of een snel werkend gas plotseling alle leden en het Bestuur naar de andere wereld had geholpen. . j||j|g

De voordeur ging open.... werd weer gesloten.... dan kwam er vaag het geluid van stemmen.... een vrouwelach.. gebrom van een mannestem.... voetstappen sliften weg.... ergens in 't achterhuis werd een deur gesloten.... stilte.

,,'t Zal niets zijn...." fluisterde Leentje Vis.

„Waar Johan blijft?" zei mevrouw Lebeu.

„Hij zal de tasch niet dadelijk kunnen vinden," veronderstelde Jeanne.

Ineens klonk een gefluister vlak bij de deur, een snelle schuifeling van voeten, een onderdrukt gelach....

Dan werd de deur plotseling open gerukt en in de

Sluiten