Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

onschuldig aan de betiteling achter zijn naam op de huwelijksannonce.

Ja, om het maar ineens te zeggen, Deodaat wist van het bestaan dier annonce heelemaal niets af.

Het ding was een geestesproduct van Clara's broeder, Louis, die als geestelijke voogd van zijn oudere zuster het oirbaar had geacht — de beeldspraak is wat zonderling — de koe maar eens even flink bij de horens te pakken door kort en zakelijk een datum van het huwelijk vast te stellen.

Wat drommel, het moest ook wel met zoo'n verstrooiden bruigom als Deodaat was.

Want Deodaat vergat maar altijd.te antwoorden op de steeds dringender vraag van Clara, wanneer , ze. nu toch'zouden trouwen en dat werd voor een paar, dat al ondertrouwd is, op den duur toch al te gek, iets wat wel ieder verstandig mensch met Louis eens zal zijn.

En daar Deodaat tot heden alles had goedgevonden wat Clara deed en bedisselde, hadden broeder en zuster gemeend ook ten deze wel handelend te kunnen optreden in 't vertrouwen, dat Deodaat aan den maatregel wel dadelijk zijn consent zou hechten.

Dat de kaarten verzonden waren, stond overigens in den brief, dien de bruigom nog steeds verzuimd had te openen, terwijl het pakje, een linnen zakdoek met het monogram J4 H. eh 12 eronder, ten overvloede aan den absent-minded bruigom had kunnen duidelijk maken, dat zijn trousseau nu ook compleet was en geen voorwendsel meer kon zijn om het huwelijk langer uit te stellen.

Het was raar met Deodaat.

Zoo verstrooid was hij niet, of hij wist heel goed dat

Sluiten