Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bene, terwijl zij, zonder dat hij het wist, al in de woonkamer zat, nog uit was gegaan.

Daad had ook zoo onzinnig veel aan zijn hoofd; hij overwerkte zich, maar Clara zei, dat ze juist daardoor het heerlijke gevoel had, dat ze zoo verschrikkelijk veel voor hem zou zijn als echtgenoote; hij had zoo'n sterke behoefte aan vrouwelijke leiding. Nu al merkte ze hoe kalmeerend haar invloed op zijn zenuwachtig gestel werkte. Zoodra hij in haar nabijheid kwam werd hij kalm en stil. Zijn geest kwam dan tot rust en gisterenavond was hij zelfs op zijn stoel naast den hare ineens ingedommeld.

„En daar ben ik nu echt trotsch op," zei ze, „ikheb altijd geweten, dat ik veel voor een man zou kunnen zijn, maar dat mijn invloed op een persoonlijkheid als mijn Daad, zóó groot zou wezen, had ik niet durven hopen."

,,'t Is zeker heel streelend voor je eigen gevoel en prettig voor je a.s. man," zei Trees, „ik zal straks dadelijk zijn kamer in orde laten maken."

Clara bloosde, haalde dan uit haar taschje een lijstje, waarin haar portret zat en gaf dit aan Trees.

„Wil je dit op zijn nachttafeltje zetten?" vroeg ze, „dan weet ik zeker, dat hij van me zal droomen."

Trees nam het ding aan en beloofde het een plaatsje te zullen geven op het aangeduide meubel naast Deodaat's bed.

Dat was al weer een paar dagen geleden, maar nu zat de fuif dan ook, dank zij het organisatietalent van Trees zelf en de enthousiaste hulp der jongeren, schitterend in elkaar.

En dat is een heel ding.

Een „avondje" kan iedereen wel organiseeren maar een fuif aan den vooravond van een trouwplechtigheid, daar komt heel wat anders bij kijken.

Sluiten