Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hij op met een triomfantelijken harden tik van zijn knokels op het tafeltje. Na elk spel vertelt hij welke bokken van je, oorzaak waren, dat het spel geheel of ten deele bedorven werd en welke meesterlijke taktiek zijnerzijds de boel nog gered heeft.

Mevrouw Vleming, die erg aan verstrooidheid lijdt dadelijk vergeet wat troef is, krijgt formeel les van hem.

„Kijk es, mevrouw, waarom speelde u klaver zeven?"

„Tja...." zegt mevrouw Vleming, „waarom.... zoo maar.... ik denk je kan nooit weten...."

„Nee, dat was fout.... daar zat renonce, u moet nooit spelen in de renonce van de tegenpartij...." : „O juist... jawel...."

„En heeft u niet gezien dat ik schoppen inviteerde?"

„Nee....," mevrouw Vleming had er niks van gezien. „Maar ik had geeneens schoppen...." zegt ze.

„Welzeker. U had vrouw boer kierde, ik had de aas en daar zat de heer — hij wijst op jou — die had u kunnen pakken!"

, Je glimlacht eVen over dien raad, omdat je toevallig met mevrouw Vleming gebrouilleerd bent en poogt wat wijziging in de ruzieachtige stemming te brengen door voor afwisseling eens een praatje te beginnen over wat anders, maar Dirk onderbreekt je dadelijk met de mededeeling, dat je moet geven, en als je des ondanks toch nog met de dames doorbabbelt, begint hij met zijn vingers op de tafel te trommelen, telkens: „nou.... nou...." te zeggen met een intonatie, waar je van zelf achter hoort: „Schei nu maar uit met dat gekles en schiet op!" - Je vergist je door al die dingen met geven. Dirk heeft 14 kaarten en mevrouw van Stralen 12. Je stelt een minnelijke schikking voor, maar Dirk roept al „Mal donné"

Sluiten