Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Kom, kind, ben je dwaas...." suste Agnes.

„We hebben even uitgerekend hoeveel tijd de nummers, die er nu al zijn, in beslag zouen nemen en dat is erg tegengevallen," verklaarde Tienus met een knipoogje van verstandhouding tot Pa en Ma van Berkel.

„Ja," zei Agnes, „en nu is het natuurlijk een heele kunst om zooveel nummers te schrappen, zonder dat je de artiesten ontstemt, hè?"

Carolien knikte door haar snikken heen.

„Och lieve deugd...." zei haar vader, „nou, maar' dan zal ik in jëder geval die bokspartij maar gauw gaan afbellen hoor. Adieu!" en hij was de kamer al weer uit.

„ Ik weet goed," zei Karei.

„Och.... u....!" riep Carolien boos en met nog bevende lippen.

„Nou.... nou...." suste haar moeder.

„Bijna alle medespelenden treden tweemaal op," sprak Karei, zonder zich te storen aan de boosheid van zijn nichtje, „dat moet niet, je schrapt van elk een nummer, dan wordt de tijdsduur al dadelijk gehalveerd."

„Bravo.... dat is een goeie raad!" riep Agnes.

„En daar kwets je niemand mee," vulde Tienus aan.

„Nou Carotje?" zei Coos, die wel wat waardeering wou voor het sublieme idee van haar man.

Carolien knikte haar oom nu toe.

„Ja oom.... dank u voor de goeie raad."

„Een nobel kind, die jongste spruit van me!" zei mevrouw van Berkel, Carolien langs de wang streelend.

„Dan moeten die muziekmenschen alleen maar de Hochzeitsmarsch spelen," zei Carolien, die weer in actie kwam en het kladprogramma opnieuw inkeek. „Daar winnen we al dadelijk vier nummers mee," en ze schrapte

Sluiten