Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

meegekomen. En dan Karei en Coos met George en Tine, die hadden toch waarachtig wel onder elkaar kunnen blijven, maar George was zoo uitgelaten, ging maar niet weg, zoodat ze ze ten slotte wel allebei vragen moest;

Nou ja, 't kon gerust, zei ze, als ze zich wat behielpen en 't eenvoudige voor lief namen.

Enfin je zegt dan maar zoo wat, om niet onhartelijk te schijnen en hun tegenwerpingen waren al heel zwak geweest. „Ja, maar Trees, is het je heusch niet te druk? Zie je ons werkelijk niet liever gaan?" Nou, dan zeg je natuurlijk van nee.

Maar druk en herrieachtig was het. Zelf had ze er gauw nog tien spiegeleieren bijgebakken en nog een pot geweckte paling in gelei er bij gedaan; daar moesten ze 't dan maar mee doen, hoor, kadetjes waren er genoeg. Maar te dineeren hield ze die heele bende niet, daar paste ze voor; Clara ook niet, die moest maar voor 't laatst nog eens met Louis samen eten; met Deodaat at ze nu voortaan haar heele leven. Lieve Hemel wat een aanhalige bruid was dat! Clara smeerde Deodaat's broodje, belegde het, sneed het door, nam er zelf een stukje van, gaf hem een stukje van haar hord... En Deodaat, die weinigat en nog minder zei, liet zich dat maar welgevallen, met een blik zoo , afwezig, of de zaak hem eigenlijk heelemaal niet aanging.

Gelukkig, dacht Trees, dat ze vanmiddag allemaal naar het sportterrein gingen voor die vliegdemonstratie. Zij ging stellig niet, dan kon ze zich nog eens rustig voorbereiden voor het avondfeest.... alles klaarzetten....

„Bruid en bruigom gaan toch zeker ook naar de vliegdemonstratie?" vroeg van Berkel.

„ Ik weet niet.... als Daad wil," zei Clara, haar bruigom even over zijn hand aaiend.

Sluiten