Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dame, die al drummend en duwend bij freule Grevelduin was terecht gekomen, die ze weer toeknikte.

„Ja nicht, prachtig," zei Johan.

„Daar gaat-ie!" riepen verschillende stemmen en inderdaad snelde het vliegtuig ronkend over de wei, zweefde dan eensklaps los van de aarde en steeg snel in de blauwe lucht.

Op dat oogenblik boog freule Grevelduin zich naar Johan, fluisterde hem wat in 't oor. Johan keek om.

„Allemachtig....!" ontviel hem, terwijl zijn oogen schitterden. Carolien stond achter hem.

Ze had een erge kleur, maar hield het hoofd achterover, terwijl haar oogen blijkbaar den vlieger volgden, die nu allerlei buitelingen ging maken.

„Het oog omhoog, het hart naar boven" „Hier beneden is het niet." citeerde Johan ironisch.

Nu zag Carolien hem aan, knikte ijskoud en hooghartig op zijn buiging.

„Dag juffrouw van Berkel.... hoe maakt u 't?"

„O.... is u het," zei ze, „nu herken ik u pas.... komt u ook eens kijken naar de vlieger?"

Hij knikte.

„ Ik wist dadelijk, dat u achter me stond," sprak hij roet een snellen blik op zijn tante, die een en al aandacht voor den vlieger was. „U weet wel.... dat teeken, waaraan ik uw tegenwoordigheid dadelijk bespeur," en hij duidde op zijn hart.

„Nee, dat jokt u," zei ze koel. „Freule Grevelduin heeft u ingefluisterd, dat ik hier stond.... ik zag het...."

Sluiten