Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Ja...," antwoordde mevrouw Kapon, die in tegenwoordigheid der waarzegster plotseling ook minder resoluut was dan tevoren, en ze wierp een aarzelenden blik op Suze. "t b eigenlijk...."

„O, alleen voor de juffrouw," zei 't mensch.

Suze knikte.

„U wil me raadplegen over een heer?" sprak de waarzegster dan meer bevestigend dan vragend. „Ja...," fluisterde Suze. „Uw hand," zei 't mensch.

Suze strekte haar arm over de tafel uit en de dame met de kruipennen greep haar hand en keek er in.

„Erg zenuwachtig," sprak ze dan, „het is een zaak van 't gemoed en van het hart..., maar in uw hand zijn geluks-

iijnen..., er is hoop voor u maar de hoop verbergt zich

achter zorgen...; komt u es naast me zitten," ging ze voort, terwijl ze de hand los liet, „mogelijk zie ik iets voor u bij oplegging."

Suze gehoorzaamde, nam plaats op den stoel naast de juffrouw, die haar hand greep en deze tegen haar voorhoofd drukte. Suze voelde met een griezel de klamheid van de huid derjuffrouw en de kille aanraking van een paar ijzeren kruipennen. Ze keek even angstig naar mevrouw Kapon, die met starende oogen het experiment volgde.

De waarzegster had haar oogen gesloten, wiegde met haar hoofd heen en weer, zoodat Suze vanzelf mee moest schommelen, maakte dan plotseling tot ontsteltenis van Suze en mevrouw Kapon beiden, een snurkend geluid, dat echter bleek veroorzaakt te worden door den overgang van den geest uit de nuchtere wereld in de visioenaire.

Want dadelijk begon ze met een schrille, hooge stem, een echte trance-stem, te roepen:

Sluiten