Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

oorlog met Servië zocht. Italië verzette zich met. Duitschland billijkte de gestelde eischen. Het trachtte reeds van 23 Juli af zijn invloed aan te wenden om het conflict te localiseeren, doch was daarmede wel wat te voorbarig. Andere mogendheden, die zich nog niet in de zaak gemengd hadden, konden daardoor den indruk krijgen dat Duitschland zich tusschen Oostenrijk en de overige staten wilde plaatsen. De bedoeling om een algemeenen oorlog te voorkomen moge juist geweest zijn, de onhandige inmenging van Duitschland heeft, naar het schijnt, aan de zaak geen goed gedaan.

Alleen bij Rusland werd echter terstond krachtige tegenstand ondervonden; het handhaafde den eisch om in het conflict gekend te worden. Hoezeer Oostenrijk-Hongarije verzekerde geen annexatie van gebied op het Balkan-schiereiland te bedoelen, nam Rusland met die verklaring geen genoegen. De minister Sasonoff gaf te kennen dat Rusland moest mobiliseeren, en vond steun bij Frankrijk. Engeland bleef meer gereserveerd.

Men beschuldigde Duitschland nu, in het ontstaan van het conflict de hand te hebben gehad en beweerde, dat het de verzending van het Oostenrijksche ultimatum aan Servië had kunnen verhinderen. Dit is echter niet met bewijzen gestaafd. Rusland meende, dat Oostenrijk-Hongarije streefde naar de hegemonie op den Balkan, en achtte zich daardoor gekwetst in zijn belangen. De onjuistheid dier opvatting werd uitgesproken, maar niet aanvaard. Intusschen gaf de Russische regeering reeds den 25en Juli verschillende bevelen, waaruit bleek dat zij van oordeel was, dat er een oorlog dreigde; o.m. gelastte zij -het intreden van de periode van „oorlogsvoorbereiding" in bepaalde militaire districten, spéciaal: tegen Oostenrijk-Hongarije. Doch reeds den 2ben Juli werd deze periode voor het geheele

Sluiten