Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

TWEEDE HOOFDSTUK (vervolg)

2. BESCHOUWINGEN OVER HET DUITSCHE OPERATIEPLAN

Het Duitsche operatieplan was, wat zijn hoofdstrekking aangaat, al van vrij ouden datum.

Nadat Duitschland op onverstandige wijze partij getrokken, had van Frankrijks nederlaag in 1870—71 door zich den Elzas en Lotharingen toe te eigenen, was het met stelligheid te verwachten, dat Frankrijk de eerstvoorkomende gelegenheid zou aangrijpen om revanche te nemen en de verloren gewesten te heroveren.

De toenemende ontwikkeling van Rusland moest Duitschland er op bedacht doen zijn, dat te eeniger tijd óók gevaar voor een oorlog met den Oostelijken nabuur kon ontstaan. Het lag voor de hand, dat Frankrijk met Rusland één Hjsftsou gaan trekkenDuitschland werd dan tegelijkertijd bedreigd uit het Oosten en uit het Westen; het moest den oorlog dan op twee fronten voeren. Door de kolossale sterkte der Russische krijgsmacht zou het alsdan, onder hoogst bezwarende omstandigheden, ;tetk\ groote overmacht tegenover zich vinden. En het was duidelijk dat het daarbij een strijd voor zijn bestaan zou hebben te voeren.

Zoolang Bismarck de teugels van het staatsbeleidin handen hield, was Duitschlands politiek er zeer wijselijk op gericht met Rusland in goede verstandhouding te blijven en hartelijke, vriendschappelijke betrekkingen met dat rijk te bevorderen. ,ri!

De latere regeeringen van het Duitsche Rijk hebben dit hooge staatkundige belang misschien eenigszins veronachtzaamd. Daarentegen beijverde Frankrijk zich uitermate om de vriendschap van Rusland te verwerven. Het beoogde blijkbaar in dat

Sluiten