Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

deden aanleiding hebben gegeven en nog geven.

Dat het Belgische volk er toe gebracht, althans ertoe overgegaan is, zidb— tot zelfs door laaghartigen sluipmoord op toevallig weerlooi* mm'tairen, zelfs op zieken en gewonden — te wreken op de Duitsche indringers1), kan een verklaring, maar toch geen veiontsehuldiging geven voor de wandaden, die Dmtsc^e^roepen in België en NoordkFrankrijk, door onnoodige vernielingen *n verwoestingen, gepleegd hebben en die feitelijk het uitsluitend gevolg waren «pan de schending der Belgische neutraliteitVolgens Schlieffen's operatieplan. Immers, indien men zich aan het oorspronkelijke plan van Moltke I gefcouden had, had van dat alles geen sprake kunnen zijn»§Hefrzou dan/omgekeerd wel gebleken zijn,' of de in Duitschland binnengedrongen Franschetroepen zich van dergelijke wandaden hadden onthouden. En of zij het voorbeeld van hun Russische^Vlienden, die zich in Oost-Pruisen itf Jdat opzicht óók niet onbetuigd hebben gelaten, verloochend zouden hebben. Frankrijk heeft nu „le beau röle" gekregen en speelt', de verdrukte onschuld. Of dat bij Moltke's veldtochtsplan niet eenigszins anders geloopen zou zij^alt te betwijfelen. Althans, toen de Duitschers Roemenie binnenrukten en veroverden, hebben Frankrijks bondgenooten, de Engelschen, zich ruimschoots bezondigd aan het in koelen bloede vernielen van de RoemeenscÉsè petroleummdustriev enz^ en daardoor duizenden onschuldige inwo«ir*cbroodeloos gemaakt^.-

• l^%Jt5s ?Pstels «Ervaringen uit den Weréldkrijg". ln2!'d%.TlJdspiegel" van September en. October 1920.

> Zie Lons werk: „Roemenië in den Wereldoorlog. Augustus 1916 — Januari 1917. Een krijgsgeschiedkundige studie , (bldz. 235.cn bijlage X); A. W. Bruna & Zoon's Uitgevers Mij. Utrecht 1918.

Sluiten