Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Een nevendoel van den aanval van den rechter vleugel, was het uitvoeren van een „raid" in den Elzas. Niemand zou er immers iets van begrijpen — zegt het werk van een ongenoemden, doch blijkbaar goed onderrichten schrijver over het „Plan XVII" — indien het Fransche leger niet reeds in het begin van den oorlog trachtte de hand te reiken aan onze broeders, die wij nimmer hebben vergeten, uit Mühlhausen, Colmaren de dalen der Vogezen 1" Deze' onderneming was door Joffre, van den vierden dag af, opgedragen aan de elementen van den uitersten rechter vleugel.

De hoofdaanval, uit te voeren door het gros van den rechter vleugel, had ten doel het strategische front van den vijand te doorbreken. In elk geval Zou men hem daardoor ongerustheid veroorzaken in de richtingen op Saarburg en Chateau-Salins, en zoodoende talrijke troepen zijnerzijds binden; terwijl daardoor ook een eventueele poging des vijands, om de beide hoofddeelen der Fransche troepenmachten van elkaar te scheiden, zou worden voorkomen. Men meende namelijk dat het centrum van de Duitsche spoorwegontladingen in die streek gelegen was en vroeg zich terecht met bezorgdheid af, in welken toestand de Fransche strijdmacht wel zou geraken, indien de beide hoofdgroepen gewelddadig van elkaar werden geïsoleerd, en respectievelijk in de richting van de Loire en van de Belgische grens werden teruggeworpen. De beste wijze van verdediging scheen hier immers de aanval op dit gedeelte van het front? Wel is waar wist ieder Fransen officier, reeds uit zijn militaire schooljaren, dat men-daarbij zou stuiten op sedert langen tijd voorbereide terreinen en op krachtig versterkte natuurlijke hindernissen. Maar van een lijdelijke verdediging, waarbij men den vijand afwacht met het geweer bij

Sluiten