Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Wat Mr. van Hulst wilde?

Hij trachtte door gebruik te maken van de stemming, die in het jaar der herdenking onzer 100-jarige herstelde onafhankelijkheid in ons vaderland heerschte, het daarheen te leiden, dat vele feestcommissies niet alleen voorstellen deden tot het oprichten van „steenen" monumenten, doch dat zij door het planten van lanen zich een „levend" gedenkteeken stichtten als een steeds aan schoonheid winnende herinnering aan ons jubeljaar.

De tijd van voorbereiding bleek veel te kort, zoodat het sympathieke plan niet meer tijdig genoeg kon worden uitgevoerd en ... plan bleef.

Het denkbeeld verdient echter thans meer dan ooit te voren de waarachtige belangstelling van leek en ideskundige. Gelukkig dat het in courantenartikelen

i en ingezonden stukken zoo hier en daar tusschen 'voorstellen en raadgevingen voor hooikist en kook: zak, gasbesparing en voedselvoorziening gepropageerd • wordt.

Zoo vond ik het nog eenigen tijd geleden terug in i een lezenswaardig artikel van de Haagsche Post, geititeld: „Een nationale Boomendag", dat eindigde met:

„In den komenden winter zullen de bosschen velen

■ warmte geven, evenals ze in vervlogen zomers koele i schaduw schonken. Laat ons die afscheidsgave onzer 1 boomen aanvaarden met dankbare gedachten aan de

■ voorzaten, die hebben geplant en gespaard; maar I laat ons vooral, nog voor dat de naaste winter aanI breekt, aan het werk tijgen tot herstel van de schade, i die wij hebben moeten aanrichten in tijden van nood. ' Wij moeten voor dezen herfst een nationalen „boomeni dag" organiseeren, waarop ieder Nederlander, oud i en jong een boom plant of doet planten."

De herfst zendt, terwijl ik dit schrijf, reeds zijn : stormen gierend vooruit, zoodat ook dit najaar wel i niet veel van nieuwen lanenaanplant zal komen.

Maar laten we hopen, dat in het najaar 1919 de vredeslanen worden gesticht als levende gedenki teekens van algemeene volksdankbaarheid, dat onze

Sluiten