Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en noodige „heimat-litteratuur" dankbaar, dat hij de gelegenheid openstelde reeds thans in een kort geïllustreerd overzicht het meest belangrijke van deze . drachten wereldkundig te maken.

Want het is thans op elk gebied de groote tijd, waarin alles verandert, de tijd, waarin het oude verdwijnt om in de toekomst allicht geen enkel spoor na te laten. Zoodat ieder jaar, dat de beschrijving en afbeelding van onze Nederlandsche nationale kleederdrachten vertraagd of onmogelijk gemaakt wordt, een vergrijp is tegen de historie van Nederland, een Vergrijp ook tegen een redelijke wetenschappelijkheid, tegen een werkelijke levende beoefening van een practische — en daardoor waardevolle — kunsthistorie.

Het groote costuumfeest van 12 September 1913, toen een 600 personen, die alle in hun dagelijksch leven nog de «nationale dracht droegen, te Amsterdam bijeen waren, heeft voor ons land in het algemeen, de Middelburgsche tentoonstelling van Zeeuwsche drachten, woningen, meubelen, gebruiken, volkskunst enz. voor Zeeland in het bijzonder, meerdere interesse gewekt voor de studie der nationale kleedij. De groote watersnoodramp van Januari 1916, naast de reeds jaren aangekondigde „Droogmakerij, van de Zuiderzee" werden af en toe in dagblad of tijdschrift als de bedreiging gesignaleerd voor de vreemdelingen-trekkende Volendammer, Marker, Urker, Bunschotensche en Spakenburgsche kleederdrachten der aan traditie hechtende visschersbevolking.

Nëhalennia richtte zich in een vlugschrift tot de Walcherensche bevolking, wees er terecht op, dat het fraaie Walchersche costuum als een distinctief kon gelden voor een menschenras, dat in onze dagen van monotone gelijkvormigheid in zéden en denkbeelden, in gehechtheid tot het oude, gelukkig steun genoeg heeft gevonden, om zich niet te laten medesleuren in de alles gelijkvormig makende stadsbeschaving, welke in de tweede helft der negentiende eeuw over heel het platteland zich heeft trachten uit

Sluiten