Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Maar nu voor den zoon 't geluk opbloeien ging, dacht de vader aldoor aan zijn eigen geluk, dat dood was; gestorven, toen zijn vrouw stierf»

't Geklingel van de bel deed den peinzende opschrikken.

„Zijn ze daar al?" vroeg hij zijn

dochter. tt "

„Nee vader, 't Is de post . bn ze ging de gang in, om 't bezorgde te lichten uit de brievenbus.

„Leg maar op tafel", zei mijnheer, toen ze 't gebrachte hem overreiken wilde. „Of nee, geef ook maar hier. Tan is natuurlijk veel te vroeg weggegaan, 't Duurt nog minstens een kwartier, vóór de tram aankomt. En dan tien minuten loopen naar hier."

„Een spoedbestelling. Voor een begrafenis in de stad", vertelde hijeven later, ,,'k Zal zelf den brief

Sluiten