Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de drukke stadsstraten. Ze zeiden elkaar luchte, lieve woordjes; bleven telkens weer staan voor winkelramen, waar ze samen uitzochten mooie dingen voor hun huishoudentje.

Jan geleek nu niet de stille, ijverige werker, die hij thuis was. Hij had altijd gehouden van wat licht was en kleurrijk: mooie bloemen, mooie kunstvoorwerpen, maar ook trouwe woorden, waar de waarheid in was; een vriendelijk lachen, dat bemoedigde; een vroolijk gezegde, dat opwekte. Sinds 't sterven van zijn moeder, wier wezen zachtheid en liefde geweest was, had de stroeve ernst zijn intrek bij hem genomen. In 't eerst verlangde hij 't niet anders; meende hij, dat het zoo alleen goed was. Doch nu wenschte hij bij wijlen wel, te kunnen treden uit die schaduw in 't volle licht. En waar Emma toefde was licht.

Sluiten