Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en wil macht over alles wat bestaat;

jeugd dwaalt weg, achtloos, van de liefdesbron

Maar dat 's niet blijvend, en een dag hoe laat

ook, komt, een dag van wederkeer.

En zonder , één vervreemding, zonder tasten

vindt de ziel van het kind de moeder weer

en drukt zich tegen haar met al zijn lasten

als een jong lam tegen het moederdier

zich aandrukt om de levenswarme vacht.

Er ging. van haar hef de geen vlok verloren :

zij was altijd nabij en heeft gewacht

en staat gereed als voor het pas-geboren.

Neen er is geen vervreemding van de moeder: hoe kan dat, daar haar hart alles begrijpt ?

Met de jaren wordt de kindsliefde vroeder en voller zoet, als van een vrucht die rijpt, want deze liefdebron, dit hartevoeder, behoeft het dieper naar leven meer nijpt. En al geringer krijgt het levenswenden macht over deze eerste innigheid ; het is al scheiden van het lief-gewende, het is al schrijnen van verbrokenheid, maar ongerept blijven de zegeningen van natuur's opperste zachtheid.

De moeder staat in 'thart van alle dingen, er is geen waan, die van haar scheidt.

Wanneer de jaren met gestaag aandringen

het hefst-vertrouwde hebben uitgehold

als de golven der zee de moede kusten .

het leven ebt uit de stille gestart'

en om het oog legt zich een waas van rusten

Sluiten