Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

waren wij er juist in afgedaald en als om ons te bewijzen dat ook het hoogste aardsche geluk zijn bitterheid kan hebben, werden wij op hetzelfde oógenblik overvallen door een bende gewapende mannen. Hoe velen er waren konden wij in de volslagen duisternis niet onderscheiden. Gelukkig hadden wij den rotswand in den rug en met de geruststellende zekerheid niet van achteren aangevallen te kunnen worden, begonnen wij te vechten voor ons leven en voor onze liefde.

Wij beten de tanden op elkaar en zwegen als de nacht zelf, terwijl wij zoo behendig mogelijk pareerden en uitvielen. Onze tegenstanders daarentegen huilden als duivels, om elkaar wederkeerig op te hitsen, waardoor wij acht tot tien stemmen meenden te onderscheiden. Ofschoon zij een paar betere strijders aantroffen dan zij verwacht hadden, zoo was toch onze toestand ernstig genoeg. Maar weldra lagen twee hunner ter aarde en hun lichamen vormden een beletsel voor de overigen, die vreesden over hen te zullen struikelen en daardoor overgeleverd te worden aan onze zwaardpunten. Wij voelden niet meer hun heeten adem in onze gezichten; vermoedelijk hadden zij zich eënige schreden teruggetrokken.

Ik fluisterde Somadatta toe om van de gelegenheid gebruik te maken, en zoo deden wij eenige schreden zijwaarts, in de hoop dat de aanvallers, zich verbeeldende dat wij ons nog op dezelfde plek bevonden, plotseling een hevigen uitval zouden doen en daardoor hun zwaarden tegen den rotswand breken, terwijl wij de onzen dan tusschen hun ribben konden jagen. Maar hoewel

Sluiten