Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

roovers mocht vallen. Angulimalas naam was namelijk zoo gevreesd, dat zelfs roovers, die zich niet zouden ontzien zich koninklijke bezittingen toe te eigenen, zich wel zouden wachten aan iets te roeren dat hij als zijn eigendom beschouwde.

Weldra werden nu ook mijn banden verwijderd, daar men begreep dat ik wel niet zoo dwaas zou zijn een poging tot ontvluchting te wagen. Het eerste waartoe ik mijn vrijheid benutte, was, naar de plek te ijlen waar ik mijn acokabloem had zien verdwijnen. Ach, zelfs geen kleurloos overblijfsel was er meer van te bekennen! Die teedere bloemen vlam scheen door die ruwe roovervoeten geheel tot asch te zijn vertrapt. Was het een zinnebeeld van ons liefdegeluk?

Ik kon mij nu tamelijk vrij bewegen onder deze woestelingen, in afwachting dat het losgeld zou worden gebracht, hetwelk in den loop van twee maanden kon geschieden.

Aangezien wij ons bevonden in de donkere helft van de maand, werden er veelvuldige diefstallen en roofzuchtige overvallen bedreven. Want deze tijd, gedurende welke de maan niet schijnt, behoort aan de vreeselijke godin Kali, en wordt daarom uitsluitend benut voor geregelde strooptochten; er ging dan ook bijna geen nacht voorbij zonder overval en roof. Somtijds werden geheele dorpen uitgeplunderd. Doch den vijftienden nacht van de afnemende maan werd het feest ter eere van de godin met schrikaanjagende plechtigheid gevierd. Niet alleen stieren en zwarte bokken, maar ook ongelukkige gevangenen werden voor haar beeld

Sluiten