Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gewezen tot de rol van aanvoerder. En welk levenslot kon voor mij opwegen tegen dat van een rooveraanvoerder? Zelfs dat van den koning bleef er bij achter. Want zou hij mij wraak kunnen verschaffen op Satagira? Zou hij Vasitthi in mijn armen kunnen voeren? Ik zag mijzelf te midden van het woeste bosch in strijd met Satagira, wiens hoofd ik met een krachtigen zwaardhouw in tweeën spleet en hoe ik de bewustelooze Vasitthi het brandende paleis uitdroeg, dat weerklonk van het geschreeuw der roovers.

Voor het eerst na dien jammerblik klopte mijn hart weer moedig en hoopvol voor de toekomst; voor het eerst wenschte ik niet langer meer te sterven maar te leven.

Vervuld van zulke gedachten was ik nauwelijks een duizend schreden verder gegaan, toen ik een karavaan, die ons te gemoet kwam, zag halt houden terwijl de aanvoerder blijkbaar een offer bracht bij een kleine hoogte, die terzijden van den weg lag.

Ik ging naar hem toe, groette hem beleefd en vroeg welke godheid het was, die hij eerde.

— In dit graf, deelde hij mij mede, rust de heilige Vajacravas, aan. wiens bescherming ik het te danken heb dat ik heelhuids en zonder een enkele baal van mijn waren te verhezen, ben thuisgekomen, na door een gevaarlijke streek te hebben gereisd. Ik zou u ook zeer raden, hier een passend offer te brengen. Want zelfs indien u honderden helpers wilde werven om u door het bosch te begeleiden, zij zouden u niet zoo goed tegen roovers kunnen beschermen als deze heilige.

Sluiten