Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zoowel aan den linker- als rechteroever, verhief zich het terrein eensklaps tot bijna loodrechte rotsen, en bergen van ontzagwekkende schoonheid; dan weder daalde de grond langzaam af in vredige weiden, getooid met het wehgste groen, of in bevallig golvende valleien, bedekt met geboomte van allerlei soort. Het was in een dezer valleien, dat de kleine prauw aan wal was gezet en van alle zijden als door een dicht gordijn van opgaand bosch ingesloten, zouden de jagers zelfs midden op den dag, aan den bespiedenden blik hebben kunnen ontsnappen van iederen nieuwsgierige, die hen had willen verrassen; thans echter, in het vergevorderde uur van den nacht, onder het bleek en schemerend licht der maan, die hare stralen nauwelijks als door een sluier van dicht gebladerte heenboorde, waren zij geheel verborgen, en konden zij zich volkomen veilig rekenen. Door de sterkte zijner strategische stelling gerustgesteld, begon Vrij-Kogel terstond nadat don Stefano hem verlaten had, zijn plannen te ontwikkelen, met het heldere doorzicht van iemand, die zich sedert vele jaren in de ervaringen der woestijn had geoefend.

„Kameraad," zeide hij tot den mesties, „zijt gij bekend met de prairie?

„Zeker niet zoo goed als gij, oude strikkenzetter," antwoordde Domingo zedig; „maar toch genoeg om u van dienst te zijn in de onderneming, die gij wagen wilt."

Die manier van antwoorden bevalt mij, zy bewijst dat gij uw werk goed verlangt te doen ; luister dus met aandacht: de kleur van mijn haren, en de rimpels op mijn aangezicht geven u reden genoeg om te denken, dat ik zekere ondervinding moet bezitten, daar ik mijn gansche leven in de wouden heb .doorgebracht; er is om zoo te zeggen geen grashalm die ik niet ken, geen geluid, waarvan ik geen rekenschap kan geven, geen spoor dat ik niet zou kunnen ontdekken. Eenige minuten geleden vielen er niet ver van ons af verscheidene geweerschoten en weergalmde de oorlogskreet der Indianen; onder de geweerschoten, ben ik zeker de buks te hebben gehoord van een man, voor wien ik de warmste vriendschap koester, die man is op dit oogenblik in gevaar, hij vecht met de Apachen, die hem gewis overrompeld en in zijn slaap hebben aangevallen. Het aantal der schoten doet mij onderstellen dat mijn vriend niet meer dan twee makkers by zich heeft; als wy >hem dus niet te hulp komen is hy verloren, want zijn vijanden zyn talrijk ; de poging, die ik wagen wil, is bijna hopeloos; wy hebben alle kansen tegen - ons; denk er dos over na eer gij my antwoordt. Zijt gij nu nog bereid om met my en Ruperto mede te gaan, in één woord, om uw scalp en uw leven in ons gezelschap te wagen ?"

„Bah 1" zei de bandiet onbekommerd, „een mensch sterft maar eens; misschien kryg ik nooit weder zulk een schoone gelegenheid, om een eerlijken dood te sterven. Gij kunt over mij beschikken, oude klemmenzetter, ik ben de uwe met lijf en ziel."

„Goed, dat antwoord heb ik wel verwacht. Het was evenwel mijn plicht, om u op het gevaar opmerkzaam te maken, dat gij loopt; thans zullen wy er niet verder over spreken, maar handelen, want de tijd dringt, en iedere minuut, die wij verliezen, is een eeuw, voor hem, dien wij willen redden. Trek mijn moksens1) aan, houd uw oogen en ooren open, wees vooral voorzichtig en doe niets buiten myn orders; laat ons gaan 1"

1) Indiaansche schoenen, van hartsleder, zonder zolen.

Sluiten