Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bewyzen dat de kwinkslagen lustig rond gaan en dat men met vroolyke vertellingen de geleden vermoeienis van den dag weet te verdrijven of zich op die van den volgenden voorbereidt.

Ter voltooiing der bonte schilderij, ziet men van afstand tot afstand bij de verschansing schildwachten rustig op post staan, met het geweer in den arm of met den elleboog op den tromp hunner wapenen geleund.

Zoo als wij reeds gezegd hebben, bevond zich in het midden de tent van den chef, bewaakt door een opzichter, die tevens het oog over de paarden liet gaan. '

Uit de bovenstaande beschrijving zal men gemakkelijk kunnen opmaken, dat er tusschen de wielen der opgestelde wagens hier en daar openingen overblijven, en er dus voor een vlug mensch gelegenheid genoeg is om weg te sluipen en zoodoende buiten de verschansing te geraken, zoo wel, als er weder binnen te dringen, zonder door de oppassers of door zijn overige kameraden te worden opgemerkt, wier blikken gewoonlijk meer op de vlakte naar buiten zijn gericht, daar zij geen reden hebben om te bespieden wat er in het kamp zelf omgaat.

Zoodra alles in orde was en ieder zich zoo gemakkelijk mogelijk had gemaakt, liet don Miguel een versch paard zadelen, dat hij onmiddellijk besteeg, en van waar hij de rondom hem verzamelde kameraden aldus aansprak:

„Senores 1" begon hij, „een dringende zaak noopt mij om mij voor eenige uren te verwijderen, houdt gedurende mijn afwezigheid zorgvuldig de wacht, en vooral laat niemand in het kamp doordringen ; wij bevinden ons in een streek waar de meeste waakzaamheid noodig is om ons te hoeden voor verraad of overrompeling, die ons onophoudelijk en van alle kanten bedreigt, en zich onder allerlei gedaanten vermomt om de nalatigen te verschalken. De gids die wij met ongeduld te gemoet zien, zal hier binnen weinige oogenblikken aankomen; die gids is hij velen uwer persoonlijk en aan allen by' goeden geruchte bekend; misschien komt hij alleen, misschien brengt hij nog een ander mede. Deze man, in wien wij het volste vertrouwen kunnen stellen, moet gedurende myn afwezigheid volkomen vrij zijn om te handelen, en kunnen komen en gaan, zonder dat iemand uwer er zich tegen verzetten mag."

„Hebt gij mij verstaan ?" vroeg hij, „volgt dan in alles stipt mijn bevelen; overigens herhaal ik u dat ik spoedig terug zal zijn."

Na zyn kameraden een laatsten afscheidsgroet te hebben toegeworpen, reed don Miguel het kamp uit in de richting van het veer del Rubio, waar hy spoedig aankwam en dat hij op dit oogenblik zeer gemakkejijk en bijna droogvoets kon oversteken.

Wat het opperhoofd der avonturiers zijn kameraden zoo nadrukkelijk ten opzichte van Loer-Vogel had aanbevolen, kon inderdaad als een ingeving des hemels worden beschouwd, want zoo hij hun niet dringend had gelast om den jager in al zijn bewegingen en handelingen vrij te laten, zouden de schildwachten hen waarschijnlijk hebben belet het kamp te verlaten, en zoodoende don Miguel van de schier wonderbare hulp zijn verstoken gebleven, die hem voor een gewissen ondergang bewaarde.

Na het veer te zijn overgegaan, vierde don Miguel zyn paard den vollen teugel, en dreef hij het recht voor zich uit. Deze geweldige rit duurde bijna twee uren, eerst door het hooge prairiegras, toen door struiken en kreupel-

Sluiten