Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

In deze verwachting had de jager zich niet bedrogen; na eenige minuten zoekens, vonden zij werkelijk een bootje, onder een hoop bladeren verborgen, te midden van dichte boschjes linzen en floripondio's; de pagaaien lagen eenige passen verder.

Wij hebben den lezer vroeger reeds gezegd op welke wijze de Indianen deze vaartuigen samenstellen, die onder anderen ook deze deugd bezitten dat zij zeer licht zijn. Vrij-Kogel droeg de pagaaien, don Miguel nam de prauw op zgn schouder, en binnen weinige minuten was zij te water.

„Ga gij nu scheep," zei Vrij-Kogel.

„Wacht een oogenblik," riep don Miguel, „wij zullen de pagaaien omwoelen om leven te vermijden." Vrij-Kogel haalde de schouders op.

„Wij moeten niet al te slim willen zijn, dat zou verkeerd uitkomen. Als er soms Indianen in de nabijheid waren en zij zagen ons met de prauw op de rivier, zonder dat zij het geluid van de pagaaien hoorden, zouden zij terstond onraad vermoeden en zich van de waarheid willen overtuigen. Neen vriend, laat mij liever begaan; gij moet u op den bodem der boot nederleggen, die ik gemakkelijk alleen kan roeien; zij is klein, en dat is gelukkig voor ons, daar de Roodhuiden nooit zullen denken dat zulk een gering, door een enkel man geroeid bootje, stout genoeg zou zijn om een aanslag op de stad te wagen; want om u de waarheid te zeggen ligt de betrekkelijke veiligheid onzer onderneming alleen in hare dolle vermetelheid ; men moet inderdaad tot de bleekgezichten behooren om zulk hachelijke ideeën in 't hoofd te krijgen. Ik herinner mjj nog wel, in het jaar 1835, daar ik u zoo even van sprak ..."

„Laten wij gaan, gauw maar," riep don Miguel terstond in de boot springende, op wier bodem hij, volgens den raad van zijn. metgezel, zich dadelijk zoo lang als hij was uitstrekte.

De Canadees volgde hem hoofdschuddend, greep de pagaaien en begon te roeien, maar met zekere gemaakte onverschilligheid, zoodat het vaartuig niet dan langzaam en afgemeten voortstevende.

„Ziet gij," fluisterde de jager, \,op deze manier behandeld, zullen de roode duivels, zoo er hier of daar soms een op den uitkijk staat, mij gewis voor een van hun stadgenooten aanzien, die nog laat van het visschen komt en naar zijn calli terugkeert."

Intusschen versnelde de jager allengs en onmerkbaar zyn vaart, derwijze, dat de prauw na vérloop van een half uur een betrekkelijk goeden gang maakte, ofschoon altoos bedaard genoeg om geen argwaan te wekken. Nu stevenden zij meer dan een uur ongehinderd voort en kwamen eindelijk binnen de stad. Zoo zij echter gemeend hadden hun ontscheping even onopgemerkt te kunnen volbrengen, werden zij in deze verwachting teleurgesteld. In de nabijheid der brug — de plaats waar de Indianen gewoonlijk aan land stapten, hetgeen duidelijk genoeg bleek uit het aantal bootjes die daar aan wal lagen, — ontdekte Vrij Kogel in de verte een Indiaanschen schildwacht, die op zijn lans stond te leunen, en de prauw niet uit het oog verloor. De Canadees bespiedde met snellen blik den geheelen omtrek en overtuigde zich dat de schildwacht alleen was,

„Die kerel t" bromde hij in zich zeiven, , ja, als er niemand anders is dan hij, zullen wij hem spoedig uit den weg ruimen."

Sluiten