Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

OP REIS.

V.

Wanneer men voor veertig francs kinderen koopt, ligt hierin nog niet ongesloten, dat men een wildeman is en menschenvleesêh IpdoerL d!t te eten

Vitalis wilde mij niet opeten en - een zeldzame uitzonder ng bij een han^ delaar m kinderen - hij was volstrekt geen slecht mensch" ]

Hiervan kreeg ik weldra de ondervinding. Het was op de kruin van den berg die de beddingen van de Loire en de Dordogne van elkander scheid? a .^l m",n band gevat had en bijna onmiddellijk begonnen wij langs de zuï

fffi mft31 Vuïn J^V* °ngeVeer een k™rtier g^oo^hadde", t Ji i]. V 0 • ~ Nu kunt ge langzaam naast mij voortgaan, maar bedenk

5TÜ£^ fidïï*SSffiï wilt> Capi en Zerbino u spoedig zuil» inbal-™

,„?a!,heVmij onm°geuïk was om te ontvluchten, besefte ik volkomen en evenknie eenJergf^ P0*»"* 20U wezen om het te beproeven Jien diepe zucht ontglipte me.

It^ihi? r H111 U ongelukkig te gevoelen, dat begrijp ik en ik neem het u niet kwalijk. Gij kunt gerust eens uitweenen, als ge daartoe lust hebt Maar er van overtuigd dat ik u niet tot uw ongeluk medeneem Wafzou er van^ u geworden zijn? Waarschijnlijk zoudt ge thans in het gesüchTwezen De men SST'™6 U opgevoed hebben> ziJn uw vader en molder nDie" vrouw% goed voor u geweest, zooals ge zegt, en gij houdt van haar; het spi* u dat g j haar verlaten moet; dat is alles goed en wel; maar bedenk dat/i ? ni« bij zich zou hebben kunnen houden tegen den wil vanhaar™ , nf™™? zoo wreed niet als gij wel meent. Hij is arm?hij s af^ob^ eTkan niet^meer vn±6n « h-J- heeft ingezien> dat hi niet van honger kari omkomenomTte voeden. Begrijp van nu af aan, mijn jongen, dat het leven dftwffls eer^striP is, waann men niet doen kan, wat men wil "Jkwijis een strijd

™ai'J?aj-Z.?keLzeer verstandig gesproken, of liever het getuigde van veel w^ÏT M,aar met, dat aUes was het feit aanwezig, dat melr tot mifn hart sprak dan alle woorden - een scheiding. Ik zou halr, die mifopgevoed had die mij zoo menigmaal had geliefkoosd, die ik beminde, n?et terugzkn - mijn moeder 1 En die gedachte kneep mij als het ware de keel toe Torh ieP.lktnaaSl^tali^ V00rt' telkens bi3' Jezelf de woorderherhalendediï hS gesproken had. Ongetwijfeld was dat alles de zuivere"waarheid- Barberin was mijn vader niet en er bestond geenerlei reden, die hlm X vêrpS oplegde om ter wille van mij armoede te lijden; hij had mH Mi lic?in hu* genomen en mij opgevoed; zoo hij mij thans wegzond, daVw?af dit omda^bii mij niet langer bij zich houden kon. Wanneer ik aan hem dacht moesik rn«

Tzijï ÜTUtKSSÜr het geheugen hal-> d' K5 M

m ««fcïï ïspïi^fsf o^iS£gronT'w^naalde Vi-

v£ h ™Kf6Ü-Vrij Stdle heUil,g waren afgedwaal? hadden we een groote

1J£ dacht al met meer aan ontvluchten. Waar zou ik heen gaan? Bii wi™?

danTeio^^ Cr^Td?^ ^ ^S

enleairPr- JS^to^S^C^SLSg

ste maal, dat ik zulk een verren toch, maak*1^^^^ * f' Alleen op de Wereld, 15e dr.

Sluiten