Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

al ons talent ten beste geven. Het was volstrekt noodig, dat wij twintig gulden ontvingen.

Twintig gulden! Dat was een heele som.

Mes wafdoor Vitalis in orde gemaakt; wij behoefden nog maar de kaarsen aan te sTelren maar'dat was een weelde, waartoe wij eerst zouden overgaan als de zaal najoeg gevuld was; immers, wij moesten, zórgen, dat het lteht n et uitging vóór hef einde van de voorstelling. Terwijl wij ons tooneel m be7i namen ging de tamboer nogmaals voor het laatst trommelend de straten door eTwifhogorden den roffelfnu eens van verre, dan van dtchterhn, naarmate de straten verder of minder ver van ons verwijderd lagen.

Nadat ik Capi en mijzelven had aangekleed, vatte ik pbst achter een pilaar, om t ï zien wie er Cam. Weldra naderde de tamboer weer en wi] hoorden een onbestemdgedruisch op straat; het was een gedreun van een twintigtal straationgens die in den pas liepen, en den tamboer volgden.

Zonderm e t'zi n roffel ofte houden, zette de tamboer zich tusschen een paar lichten neer, die aan den ingang van ons tooneel waren geplaatst en het pubhek behoefde slechts plaats te nemen, in afwachting, dat de voorstelling.beginnen zou Helaas! het kwam slechts zeer traag op en nochtans ging de tamW voor? aarden ingang zijn ram-plan-plan te doen hooren. Al de Straatjongens hadden plaate genomen maar van hen hadden wij geen twintig gnlden te wachten; wij moeiten gezeten burgers hebben met goed gevulde beurzer en geneigd om ai.e te openen. Eindelijk besloot mijn meester de voorstelling[te doen beginnen, hoewel de zaal op verre na niet gevuld was. Maar wij konden niet'langer wachten, daar de kaarsen waren aangestoken. ..

He eerst moest ik zelf op het tooneel komen. Ik zong twee liederen, mij met mijn ha^accompagneerende. Openhartig moet ik erkennen, dat de toejui-

*^SÏÏ*%^£^** gehad als acteur, maar in deze omstandigheden deed mij die koelheid van, het publiek zeer veel leed. Immers nu ik niet ?oegelukht werd, was er niet veel kans op een ruime ontvangst Het was waarHk niet om dé eer, dat ik zong; 't was voor mijn armeni Joh-Coeur O, hoe gaarne had ik dat publiek willen behagen, .neen, in verrukking Je,« geestdrift vervullen; maar voor zoover ik zien kon m dit gewelf door aUertei fonderiinge schaduwen gevuld, scheen het mij toe, .dat men m mij volstrekt

geCan7w\dsegelukkiger; men juichte hem bij herhaling en luide toe DePv0r^ voort; dank zij Capi eindigde zij onder luide^bravos;

niPf cipphts klapte men in de handen, maar men trapte zelfs met de veeten. Het Sissende^ oogenblik was gekémen. Terwijl ik, door Vitalis geaccom

pagneerd éln spaanschen dans uitvoerde, ging Capi met het bakje m zqn bek

aUIk was buiten alnScïdanfte ik nog altijd voort, want ik mocht niet ophoudén vóór dat Capi was teruggekomen; hi haastte zich niet en als hij mets kreVg tikte hij met zijn pootje op den zak van hen, die mets wilden geven

EindelHk zag ik hem terugkomen en ik was op het punt mijn dans te eindigen toen Vitalis mii een wenk gaf, dat ik voort zou gaan.

Ik danste dus voort en bij Capi komende, zag ik dat het bakje op verre na nietgSdf was. VUalis zelf had met een oogopslag het bedrag van het entvan-

fc^^ge»nKd*?lSri mogen verklaren dat wij ons programma zijn nagekomen; evenwel, daar de kaarsen n?g branden zal ik met goed-

if vinden van het geëerde publiek, nog een paar liederen voordragen. Capi zal dan noveen inzameling houden en de heeren en dames, welke den oegang tot hufzak nogniet konden vinden bij zijn eersten omgang, zullen nnsschien ditmaal gelukkiger en handiger zijn. Ik verzoek hun zich alvast ge reed te maken Ofschoon Vitalis mijn onderwijzer in het zingen was geweest, had ik hem zeh eigenlijk nog nooit hooren zingen en althans niet, zopals dien avond.

Hif koos twee liederen, die iedereen kende, maar die voor mij toen nog vreemd waren Ik was toen nog te jong om te kunnen beslissen of hq mooi of

. teehik zong; met of zonder kunst, maar dit mag ik zeggen, dat de f^arwordTnf wdke zijn manier van zingen in mij opwekte, mij in tranen deed uitbarsten terwijl ik op een uithoek van het tooneel naar hem luisterde. Door den nevel heen, die mijn oogen verduisterde, zag ik een jonge dame

Sluiten