Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

«L*™!, . rang hem mll se.estdrift toejuichen. Ik had haar vroeger al opgemerkt, want ze was geen boerin, zooals de andere vrouwen onder hit publiek. Zq was een wezenlijke dame, schoon en, naar ik opmaakte uit haar bont en mantel, die rijkste van het dorp. Naast haar zat een knaapje, dat ook bijzonder toejuichte, als Capi zijn kunstjes deed. Het was zeker haar kind want hij geleek sprekend qp haar.

Na het eerste liedfadjCapi weer zijn inzameling gehouden en met verbaS!? a«a\ % r"ke dame. m*s °P h^ bakje legde. Toen mijn meester zijn bed geëindigd had, wenkte zq mq met de hand. Ik ging naar haar toe < — Ik wenschte uw meester te spreken, zei ze Het verwonderde mij wel eenigszins, dat die aanzienlijke dame mijn meester wilde spreken. Zq had, dacht mq, beter gedaan met haar gift op het bakje te leggen; maar ik deelde aan Vitalis hakr wensch mede, terwijl Capi onderwijl bq ons kwam De tweede inzameling had nog minder opgebracht dan de eerste.

— Wat wil de dame van mq? vroeg Vitalis.

— Zij wil u spreken. — Ik heb haar niets te zeggen.

— Zij heeft niets gegeven aan Capi; misschien wü ze het hem nu geven.

— Dan moet Capi naar haar toe gaan en niet ik. Nochtans ging hij en nam Capi met zich. Ik volgde hem

In dien tusschentijd was een bediende met een lantaarn en een reisdeken gekomen en had achter de dame en de knaap postgevat. Vitalis was haar genaderd en had gegroet, maar zeer koel.

— Ik vraag u verschooning, dat ik u lastig val, maar ik wilde u mijn compliment maken. — Vitahs boog zonder te antwoorden.

— Ik beoefen de muziek, ging zij voort, en dit zal wel voldoende zijn om u te doen beseffen, dat ik gevoelig ben voor zulk een groot talent als het uwe

ben groot talent; en dat zou Vitalis bezitten, een straatzanger, een man met gedresseerde honden! Ik was buiten mijzelven van verbazing.

— Een oud alledaagsch man als ik heeft geen talent, zei Vitalis.