Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

te, lette hij mijn gezicht en gaf door een zacht janken zijn blijdschap te ken:.<-ii; hij beefde oyer zijn geheele lichaam. Mijn Traag werd goed verstaan

— Wel, Capi blijft bij u.

Het was of hij het begreep, want hij sprong op den grond en terwïl hn den rechterpoot op zijn hart legde, maakte hrj een buiging.

Hierin hadden de kinderen groot pleizier en vooral Lize, maar toen ik Capi een stuk van zijn repertoir wilde laten spelen, weigerde hij mij te gehoorzamen en sprong weder op mijn knieën om mij te lekken; daarop begon hii mM aam de mouw van mijn jas te trekken

— Hij wil dat ik zal uitgaan.

— Om u bij uw meester te brengen

De politie, die Vitahs had medegenomen, had gezegd, dat zij m« een Terhoor zou doen ondergaan en in den loop Tan den dag zou terugkomen De tijd viel mij lang. Ik Terlangde naar eenige tijding Tan Vitalis. Misschien was hii niet dood, zooals men meende. Ik was ook niet dood. Hij kon, eTenals ik, uit ziin bewusteloosheid ontwaakt zqm

De Tader giste mijn bezorgdheid en nam mij naar het bureau Tan politie mede, waar men mij de eene Traag na de andere stelde, die ik eerst beantwoordde, toen men mij Terzekerd had, dat Vitalis dood was. Hetgeen ik wist was zeer weinig en m korte woorden te Tertellen Maar de commissaris wilde meer weten en ondervroeg mij geruimen tijd naar alles, wat betrekking had op Vitalia en mrj. Wat mezelf betrof kon ik hem antwoorden, dat ik geen ouders had en dat Vitahs rnn voor een som geld, die hij aan den echtgenoot van mijn voedster had gegeven, gehuurd had. ' 1

— En wat gaat gij nu doen? Troeg de commissaris. Acquin antwoordde hem hierop Toor mij.

— Daarvoor zullen wij zorgen, indien gij hem aan ons wilt toevertrouwen. Niet alleen stemde de commissaris hierin toe, maar hij prees den tuinman

zelfs voor deze goede daad.

Ik moest nu alles Tertellen, wat ik Tan Vitahs wist: dat Tiel mij moeielnk. want ik wist mets of bijna niets Tan hem. J '

Toch was er een geheimzinnig punt, dat ik zou hebben kunnen aanhalenhetgeen bij onze laatste Toorstelhng had plaats gehad, toen het zingen Tan Vitahs zoozeer de bewondering en Terbazing Tan die dame had opgewekt; eTenzoo. de bedreigingen welke Garofoli hem had toegeToegd; maar ik Troeg mii af. oi ik met beter deed, dit Toor mijzelf te houden '

Wat mijn meester bij zijn leTen zoo zorgruldig bewaard had, mocht toch aa zijn dood niet openbaar worden gemaakt.

' Maar een kind kan moeielijk Toor een commissaris Tan politie iets verzwijfekennen ^ mamer ota 200 te Trasen' dat ieder spoedig alles moet

Dat gebeurde ook met mij.

Eer er vijf minuten verloopen waren, had de commissaris mü alles laten Tertellen, wat ik hem juist Terbergen wilde.

— Het beste is om hem bij Garofoli te brengen, zeide hij tot een agent- wanneer hij in de straat Lourcine is, dan zal hij het huis wel herkennen; gij moet

■ 3iLmaar met hem naar boven gaan en dien Garofoli ondervragen Wij begaTen ons alle drie op weg; de agent, de Tader en ik Zooals de commissaris Termoed had, zou ik spoedig het huis herkennen en wm gingen naar de Tierde Terdieping. Ik zag Mattia niet, die was waarschnnl*k reeds naar het gasthuis gebracht. Toen Garofoh den agent zag en mii herkende, Terbleekte hij: zeker was hij bang.

Maar spoedig werd bij gerustgesteld, toen hij de reden Tan ons bezoek Ternam. — Zoo, is de arme oude dood?

— Kendet gij hem?

— Ja, zeer goed.

— Welnu, zeg mij dan alles, wat gij van hem weet.

— Dat is heel eenvoudig. Hij heette niet Vitahs; zijn naam was Carlo Balzaal, en zoo grj een dertig of Teertig jaar geleden in Italië geleefd had, zoudt gij weten, wie deze persoon was, naar wien gij thans onderzoek doet. In dien tijd was Balzam de beroemdste zanger en oogstte op het tooneel vele lauweren; hij

, Bwnrugv.ii, ic i-.ajjcm, iwmc, «maan, veneue, jpiorence, .bonden, an

Alleen op de Wereld. 15e dr.

Sluiten