Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Waarheen gingen wij met ïzulk -een vastberaden tred? Eerlijk gezegd wist ik het zelf niet goed, of liever in bet geheel niet. VoorwaartsTMaar dan?' Ik had aan Lize beloofd, dat ik eerst Martha en haar broeders zou gaan zien vóór ik haar bezoeken zou; maar verder had ik geen afspraak gemaakt; het was dus hetzelfde met wien ik begon, of ik eerst naar Cevennes, naar Charente of naar Picardie ging.

Daar ik Parijs in een zuidelijke richting verlaten had, sprak het vanzelf, dat .Benjamin niet m de termen van een bezoek viel, maar dat ik tusschen Alexis en Martha Kiezen moest!

Met zonder reden had ik Parijs aan die zijde verlaten, want ik had een onbestemd verlangen om vrouw Barberin terug te zien.

Al heb ik in lang niet over haar gesproken, men moet daaruit niet opmaken dat ik haar als een ondankbare vergeten had.

Evenmin moet men mij voor ondankbaar houden omdat ik haar nooit had geschreven in al dien tijd, dat ik van haar gescheiden was geweest

Hoe dikwijls kwam de gedachte niet bij mij op om aan haar te schrijven en haar te zeggen ,Jk denk aan u en ik houd nog aüijd veel van u"; maar daar ik hang was voor Barberin, zag ik telkens van dit plan at

Als Barberin mij eens door middel van mijn brief terugvond, en mii dan weer bij zich nam; als hij mij nogmaals aan een anderen Vitalis verkocht, die met als mijn oude Vitalis zou zijn? Ongetwijfeld had hij daartoe het recht. En deze gedachte deed mij telkens besluiten, hever van ondankbaarheid1 beschuldigd te worden, dan gevaar te loopen weer in Barberins macht te vallen hetzij hij daarvan gebruik maakte om mij te verkoopen, hetzij hij mij onder ziin opzicht zou laten werken. Liever zou ik sterven - desnoods van honger ster™, -..dan aan ?.en dergelijk gevaar te worden blootgesteld, waarvan het denkbeeld alleen, mij reeds schrik aanjoeg. Maar zoo ik niet aan vrouw Barberin had durven schrijven, scheen het mij toch toe, dat ik vrij was om te gaan, waar ik wilde, en ik kon tenminste beproeven haar te zien. Zelfs sedert ¥■ll,»,attla blJ miJnT,troep bad opgenomen, zei ik tot mezelf, dat het zeer gemakkelijk gaan zou. Ik zou Mattia vooruitzenden, terwijl ik uit voorzichtigheid achter zou blijven; hij zou bij vrouw Barberin binnengaan en haar onder het «en of ander voorwendsel laten praten; als zij alleen was, zou hij haar de waarheid, zeggen, mij komen waarschuwen en ik zou den drempel van het huis weder betreden, waar ik als kind gewoond had en mij in de armen werpen van haar, die mij in mijn eerste jeugd had verzorgd; maar als Barberin thuis was, dan zou Mattia vrouw Barberin verzoeken op een bepaalde plaats te komen, en daar zou ik haar dan komen omhelzen

Terwijl ik voortliep,' bouwde ik deze luchtkasteelen en dit maakte mij stil, ] want ik had al mijn gedachten en al mijn overleg wel noodig om zulk een belangrijk punt vast te stellen. Jk moest niet alleen de, gelegenheid vinden om vrouw Barberin op te zoeken, maar ik moest ook mezelf overtuigen dat wii door steden en dorpen zouden trekken, die ons een voldoende opbrengst zouden geven. Daarvoor moest ik eerst mijn kaart raadplegen

Wij waren nu geheel buiten en wij konden zeer goed een oogenblik uitrusten, zonder dat we bevreesd behoefden te zijn om gestoord te worden , g/i het goedvindt, zei ik tot Mattia, dan zullen we hier wat uitrusten

vindt ge het goed, dat we nu eens praten?

— Hebt gij mij iets te zeggen? — Ja.

Ik haalde uit mijn reiszak de kaart te voorschijn en spreidde die op het gras uit Het duurde lang, eer ik mij goed op de hoogte gesteld had, maar eindelijk gelukte het mij toch mijn weg af te bakenen: Corbeil, Fontainebleau, Montargis, dien, Bourges, Saint-Amand, Montlucon. Wij konden dus zeer goed naar ^navanon gaan en als het ons nu wat meeüep, dan zouden we op weg geen honger behoeven te lijden. 8

— Wat iS dat? vroeg Mattia, op de kaart wijzende.

Ik legde hem toen uit, wat dat was en waartoe dat diende, met ongeveer dezelfde woorden, als Vitahs gebruikt had, toen hij mij de eerste les in de aardrijkskunde gaf. Hij luisterde aandachtig, terwijl hij mij strak aanzag

— Maar dan moet men kunnen lezen. - Zeker; kunt gij dan niet lezen?

— Neen. — Wilt gij het leeren?

— Kan men dan op de kaart den weg van Givors naar Parijs vinden

— Zeker, zeer gemakkelijk zelfs.

Sluiten