Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

waar wij aankwamen, blijven en daar een voorstelling geven; (,eerste optreden van het gezelschap Rémi."

— Leer mij uw lied, zei Mattia, wij zullen het samen zingen en ik denk, dat ik het wel spoedig met de viool zal kunnen begeleiden; dat moet zeer mooi zijn.

Dat zou zeer zeker mooi zijn en het „geëerde publiek" zou wel een hart van steen moeten hebben om ons niet ruimschoots daarvoor te beloonen.

De studie werd ons echter bespaard. Toen wij een dorp bereikten en wij bezig waren een geschikte plaats voor onze voorstelling uit te zoeken, kwamen wij voorbij een boerderij, waar tal van menschen, gedost in hun zondagsche kleederen met bloemen en linten versierd bij elkander waren; men behoefde niet heel slim te zijn om te raden, dat dit een bruiloft was.

Plotseling viel het mij in, dat deze menschen het misschien wel préttig zouden vinden, als wij muziek maakten om hen te laten, dansen; ik liep de plaats dus op, gevolgd door Mattia en Capi, en met mijn hoed in de hand en een diepe buiging — de deftige buiging van Vitalis — deed ik aan den eersten persoon dien ik tegenkwam, dit voorstel. Het was een groote jonge man, wiens rood gelaat door een paar stijve hooge boorden, die tot aan de ooren reikten, was ingesloten; hij zag er goedhartig en bedaard uit.

Hij gaf mij geen antwoord; maar zich geheel omkeerende tot eenige bruiloftsgasten — want zijn fonkelnieuwe jas scheen hem in zijn bewegingen te hinderen, — stak hij twee vingers in den mond, en liet daarop een schel gefluit hooren, waarvan zelfs Capi schrikte.

— Heilo, ho! vrienden! riep hij; w'at dunkt u van een stukje muziek? Hier komen juist eenige muzikanten.

— O ja, ja! muziek, muziek! riepen allen als uit één mond.

— Ruimte voor een quadrille.

En binnen weinige minuten hadden de dansers een kring gevormd en waren alle kippen en vogels, die rondliepen', op de vlucht geslagen.

— Hebt gij wel eens een quadrille gespeeld? vroeg ik Mattia fluisterend in het