Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

maar hoe zou ik mij in dat donkere hol bewegen? Daaraan had ik niet gedacht, toen ik mij naar beneden liet Tallen; ik had slechts aan den meester gedacht, die zou Terdrinken, en met het instinct Tan een nieuwfoundlander had ik mij in het water geworpen- "Waar te zoeken? In welke richting zou ik mija arm uitstrekken?

Dit oTerlegde ik bij mezelf, toen ik mij krampachtig bij den schouder Toélde grijpen en in het water getrokken werd. Een flinke stoot met mijn Toet deed mij weder boTen komen; de hand had mij niet losgelaten

— Houd mij Tast, meester, terwijl gij uw hoofd omhoog houdt; dan zijt gij gered. Gered! wij waren het geen Tan beiden, want ik wist niet in welke richting ik zwemmen moest; plotseling viel mij iets in.

— Zeg eens iets, riep ik mijn makkers toe. — Waar rijt gij, Rémi?

Het was de stem Tan oom Gaspard; zij duidde mij dé richting aan; ik moest naar de linkerzijde zwemmen. — Steek een lamp aan

Oogenblikkelijk zag ik eenig licht; ik behoefde mijn arm slechts uit te strekken om den oeTer te bereiken en klemde mij aan een stuk steen vast, terwijl ik den meester naar mij toetrok. Het werd hoog tijd, want hij had al reeds veel water ingeslikt en hij begon bijna te stikken; ik trachtte zijn hoofd boven wéter te houden en hij kwam spoedig weder tot zich zelf.

Oom Gaspard en Carrory bogen zich voorover en reikten ons de Hand, terwijl Pagés op onze trede was komen staan en ons met zijn lamp bijlichtte. Oom Gaspard vatte den meester bij de eene hand en Carrory bij de andere, waarop beidén hem toen omhoog heschen, terwijl ik hem van achter steunde. Toen hij boTen was, klom ik ook de trap op.

Hij was weer geheel bij kennis gekomen.

— Eom hier, zei hij, ik moet u aan mijn hart drukken; gij hebt mif gered.

— Gij hebt ons aller leTen gered.

— Met dat al, hernam Carrory, die zich nooit door zijn geToel liet meesleepen, heb ik mijn schoen Terloren. — Re zal uw schoen gaan halen.

Maa