Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

«n^&T'^fT Rémi' •atUes..wJat ik u vertellen kan. Als gij meent die dingen noodig te hebben, schrijf mij dan maar; dan zal ik ze u zenden

Laat het u maar niet spijten kindlief, dat gij mij de mooie presenten niet geven kunt, die gij mi hebt beloofd; de koe, waarvoor gij het geld uit uw

V°°r mij roieT dan het kostbaarste geschenk. Ik kan u tot mijn blijdschap zeggen, dat zij nog altijd gezond is; zij blijft evenveel melk geven en door haar heb ik nu alle! wat ik noodig heb en leef ik hï overvloed. Zoo dikwijls ik ze zie, denk ik aan u en aan uw^riendfe Mattia Gril zult mn genoegen doen als oii ;„.„ .. , J lUl1'

het altijd iets goeds zijn. Gij'zijt zoo lief \^^^t^^^

hén rnnoïc rr,r,^i„„: ' " iuucuer' "roers en zusters, die u liefheb-

Vaarwel, miin lief ln

» — — — h-uja ju gcuacmeii.

Wb/iiitito BADT3I7ÜTXT

Het slot van den brief deed mijn hart kloppen; arme vrouw Barberin- wat was zij goed voor mij. Dat was, omdat zij mij lief had en zij zichT verbééldde dat iedereen mij moest liefhebben, zooals zij. J verneeidde,

. oT '*..Is een g°ede vrouw, zei Mattia, zij heeft aan mij ook gedacht; maar al had zij mij vergeten, dan zou ik haar toch dankbaar zijn voor haar ™m dfe ïï^o^S^fc * ffiï"*»? niet Wse/aL Tij t

_ „ -r » — e\i ««"iiaui, luen uien u stal.

— Hij kan ze vergeten hebben.

- Zeg dat nu niet; zou men de kleeren kunnen vergeten van het kind dat STe vfnd^' " ^ Z°Uden juist het middel zijn he! nn7QZ?°nang mijn vader mij nog niet geantwoord heeft, moet gij niet zulke onderstellingen maken, als ik e verzoeken mag. - Welnu wii lullen ziin

Het was geen gemakkelijke zaak om aan mijn vader te vragen hoeikbekleed was toen ik gestolen werd. Als ik hem heel argeloos! zonder'bSdach^t die vraag kon doen, zou niets eenvoudiger zijn geweest; maar Z was zoo n^

eE«S toen £ biïoedaChte' mij ^^oomd'en a^elT^kT' fcindehjk, toen een ijskoude regen ons eens op een avond vroeger naar hui*

5elfdrTn da-n gewöonlijk> vatte ik moed en bracht het glsprfk op het on derwerp, dat mij zoo onophoudelijk kwelde s^ure* op net on-

J 6lrSte W.0ord zag vader "ij strak aan en trachtte met ziin blik mijn gedachten uit te vorschen, zooals hi gewoon was te doen wanneer hH zich gekrenkt gevoelde door hetgeen ik zei, maar ik doorston^ zijn blik beter dan ik op dat oogenblik gemeend had te kunnen doen 1

Ik dacht, dat hij ontzettend boos zou worden en wierp een angstigen blik naar Mattia, die naar ons luisterde, zonder den schijn er vin aan tekernen om hem getuige te doen zijn van de onhandigheid, die hij ml" had doenTegaa™ hif^e tv fb^urde meM loen de eerste aanval van drift vooTbijwasbegon'

h«~^at- mij het me^' geholPe" heeft, om u terug te vinden zei hii was de beschrijving van de kleeren, die gij aanhadt den dag, dat menu^Tstolen flane i kam^n mutsje, een linnen hemdje met kant geboerd een fuier en iWel^C^r ^ tei^^h0e^> -n cachemirê^gebo^a

gemerkt was F n c ' • fs■ sc"""pt uat ae letters, waarmee uw goed l|emerkt was, F. D. — Francis Driscoll, want zoo is uw naam, - mii on het

spoor zouden brengen; maar dat merk is afgeknipt door haar die u gestólen j heeft en daardoor meende zij te beletten, dat men u ooit omdekte ik moest

uw geboorte-akte overleggen, die ik in de parochie gelicht had deze heef

men mij gegeven en ik moet ze nog hebben

, Toen ni3 dit z,ei. zoo vriendelijk als hij nooit sprak, ging hij zoeken in een lade en weldra^am hij met een groot stuk papier niet ver^hihend klakken dat hij mij overreikte. Ik wijdde een laatste poging aan Verscü,Uende Iakken> - Als gij t goedvindt, zei ik, zal Mattia het voor mij vertalen — Met genoegen. J

Alleen op de Wereld I5e dr.

Sluiten