Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Die woorden antwoordden zeker op een vraag, die zij in haar gemoed gedaan had, maar in mijn ontroering was ik buiten staat, die gedachte te gissen Ik. vóelde slechts de teederheid van den blik, die zq op mq rusten het

— Kindhei, zei ze, uw makker heeft mij zeer gewichtige dingen verteld. Wilt gij me nu ook eens alles mededeelen, wat met uw komst bq de familie Driscoll In met het bezoek van den heer James Milligan in verband staat?

Ik verhaalde haar alles en mevrouw Milligan viel mq slechts in de rede, om eenige bijzonderheden omtrent enkele punten te vragen. Nooit had men met zooveel aandacht naar mij geluisterd; haar oogen verheten de imijne: niet

Toen ik uitgesproken had, bleef zij geruimen tijd zwijgen. Eindelijk sprak zii — Dit alles is van zeer veel gewicht voor u, voor ons allen; wij moeten daarom zeer voorzichtig te werk gaan en eerst menschen raadplegen, die; ons raad kunnen geven. Maar tot zoolang moet gij u beschouwen als de makker, als de vriendf als de broeder van Arthur en van nu af aan moet gq en uw vriendje dit ongelukkig leven eindigen. Over een paar uur moet gij u te> Ier, ritet vervoegen in het Hotel des Alpes, waarheen ik een vertrouwd persoon zal zenden om kamers voor u te bestellen. Daar zullen wij elkander weerzien, want thans moet ik u verlaten.

Nogmaals omhelsde zij mij, en na Mattia de hand te hebben gegeven, verwijderde zij zich met rassche schreden.

— Wat hebt gij aan mevrouw Milligan verteld? vroeg ik aan Mattia.

— Alles wat zij u verhaald heeft en nog 't een en ander

Ik eins voort met Mattia te ondervragen, maar hq gaf ontwijkende antwoorden of wel zoo, dat ik maar de helft er van begreep. Toen spraken wq over verschillende dingen tot op het oogenblik, waarop wq ons, zooals mevrouw Milligan ons had gezegd, aan het Hotel des Alpes aanmelden. Ofschoon w« nog onte armelijke kleeren van straatmuzikanten droegen, werden wij zeer beleefd ontvangen door een knecht met een zwarten rok met een witte das, die ons naar onze kamer bracht. Wat was dat een mooie kamer! Er stonden twee ledikanten met hagelwit beddegoed; de ramen kwamen uit op een veranda met het uitzicht op het meer. Toen wq van de veranda weer in onze kamer terugkeerden, stoncf daar nog altijd de knecht, die op onze bevelen wachtte. Hij vroeg ons, wat wij voor ons middagmaal verlangden. — HeM ge taart? vroeg Mattia.

— Pruimentaart, aardbeziën-taart, aalbessen-taart.

— Nu geef ons dan maar van die taarten.

— En wat dan eerst? welk vleesch, welke groente?

Bii al wat de knecht zei, zette Mattia groote oogen op, maar hij werd volstrekt niet verlegen. - Ik geloof, zei Mattia, dat wij hier beter zullen eten dan

b Dra ÏÏSe^morgen kwam mevrouw Milligan; zij bracht een kleermaker en een linnennaaister mee, die ons de maat namen voor kleeren en ondergoed^ Zij vertelde ons, dat Lize nog altijd voortging met zich m het spreken te oefenen en dat de dokter verklaard had, dat zq thans genezen was. Nadat zq een uur bij ons was geweest, ging zij heen en kuste mq weer en gal Mattia dehand. Zij kwam vier dagen achtereen en eiken dag was zq liever en teeder-

^DeTvhfden dag kwam de kamenier, die ik op De Zw*an had gezien, in haarplaats Zij zei ons, dat mevrouw Milligan ons op haar villa wachtte en dabmteneen rijtuig stond. Het was een open calèche, waarin Mattia plaats nam zonder eenige verwondering te doen blijken en op een wijze, of hq er Sin gereden had Ook Capi legde zich zonder aarzelen op een kussen neer. DeStwf*S ver; hij duurde al te kort, want het was voor mij, of ik droomde; mijn hoofd was vol van allerlei dwaze gedachten

Men liet ons in een zaal, waar zich mevrouw Milhgan bevond en Arthur, alsmede Lke Arthur strekte beide armen naar mij uit; ik snelde naar hem toe omhem aan' mijn borst te drukken; ik omhelsde ook Lize, maar mevrouw

"üfind°e^ftmoigenblik gekomen, dat gij de plaats moogt innemen die u toekomt En toen iklaar aanzag om'haar een verklaring van die woorden te ragen, opende zij een deur en ik zag vrouw Barberin binnenkomen di* kinderkleêren droeg: een manteltje, een kanten mutsje en gebreide kousje». hS[ ternauwernood den tijd om die kleeren op tafef te leggen, toen ik haar

Sluiten