Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

in het leger in te nemen en mijn leven voor mijn vaderland i te wagen".

„Ja, juist!" riep de jongen uit, dat had u moeten doen !"

De gek maakte een korte beweging met de hand om den jongen het zwijgen op te leggen en ging door :

„Dat is wat ik had moeten doen, maar ik zal je vertellen, waarom ik het niet gedaan heb.... Misschien zal je zeggen, dat ik wat al te trotsch ben, en niet het recht heb de wetten van mijn land te schenden, door zelf te bepalen, wat mijn phcht is.

„En toch, toch heb ik mijn eigen wil gevolgd ; men veroordeele mij, wanneer ik niet slaag in het ten uitvoer brengen van mijn plannen.

„Ik ben dus op den avond vóór den dag, dat de Franschen Buenos-Aires zouden verlaten om hun plaats in de gelederen van het Fransche leger te gaan innemen, thuisgebleven. Ik heb mijn zakboekje voor mij neergelegd en heb mijzelf afgevraagd wat werkelijk mijn plicht was. Naar het Consulaat gaan en met de anderen vertrekken.... ?"

„Natuurlijk", viel Jan hem in de rede.

De gek sloeg met zijn vuist op de tafel, terwijl hij uitriep:

„Neen ! en nog eens neen, want ik maak er aanspraak op nuttiger voor mijn land te kunnen zijn door te trachten de groote plannen, die ik in mijn hoofd heb, ten uitvoer te 'brengen. Ik kan zoodoende meer doen, dat wanneer ik mijn plaats als minderwaardig soldaat bij mijn regiment zou innemen. '...(

„Van nature ben ik buitengewoon onafhankelijk. Aan mijzelf overgelaten ben ik een persoonlijkheid, maar in de groote massa zou ik niets anders zijn dan een stumperachtig soldaat.

„Mijn lichaam is zwak, maar mijn hoofd is goed. Ik zou niet eens in staat zijn een ransel te dragen en de vermoeienissen aan het front te doorstaan. Ik kan echter met behulp van mijn kennis op grooten afstand dood en verderf verspreiden in de vijandelijke gelederen, terwijl het onder, scheppen van hun geheime telegraphische berichten of het in de lucht laten vhegen van hun fabrieken en munitie bergplaatsen voor mij niets beteekent".

Sluiten