Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

. Tolbach stelde hem" hieromtrent'gerust door te zeggen, dat hij niets van de operatie zou voelen, daar hij de plek, waar gesneden moest worden, plaatselijk verdoven zou. Die paar centimeters, welke weggenomen zouden worden, zouden den jongen volstrekt niet hinderen bij zijn dagelijksche bezigheden.

Bovendien zou de wond, zijn leeftijd en goede gezondheid in aanmerking genomen, spoedig genezen zijn. r Tolbach was van plan den volgenden avond met de dubbele behandeling een aanvang te maken. Wij zuilenons onthouden van het geven eener juiste beschrijving der operatie, een operatie» die overigens door den geleerde met zulk een vaste hand en zulk een handigheid verricht werd dat een volleerd chirurg hem dit niet zou hebben kunnen verbeteren.

Jan liet zonder ook maar één teeken van zwakte te geven het vleesch van het bovenste gedeelte van zijn arm afnemen en zag Tolbach dit op zijn bloedend gelaat plakken. Deze scheen geheel en al gevoelloos voor pijn te zijn.

Gezeten voor een spiegel, hel verlicht door twee reflexlampen, geleek hij op een tooneelspeler, die bezig was zich vóór zijn optreden te schminken.

De vergehjking was in zooverre juist, dat hij in plaats van wit of rood vet te gebruiken, zich met eén mes in zijn wangen en neus sneed en korf, zonder dat zijn hand ook maar eenigszins beefde.

Tegenover deze sterke wilskracht en koelbloedigheid durfde Jan zich niet beklagen- over de bijtende pijn, die hij in zijn arm voelde.

Hij keek met ingespannen verbazing naar deze levende modelleering, waaraan de geleerde zichzelf onderwierp.

Een vergroot portret van den kolonel, geplaatst op zij van den spiegel, werd als model gebruikt.

Veertien dagen lang zette . de geleerde het grimeeren voort. Overdag was zijn hoofd in zwachtels gewikkeld. Geduldig wachtte hij het resultaat van zijn operatie af, terwijl hij. de uitwerking daarvan tot in de kleinste bijzonderheden nauwlettend volgde.

Jan's wond was spoedig genezen, zooals de geleerde hem

Sluiten