Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

mijn tegenwoordigheid hier niet al te veel op, maar overigens, zijn hier Js avonds na zes uur weinig wandelaars in de buurt.

„De beide heeren waren in het geheel niet bevreesd, dat zij beluisterd zouden worden, want zij onderhielden zich met elkander in een soort geheimtaal. Die taal echter kon ik evengoed verstaan als mijn model.

„Ziezoo nu snap je zeker wel, hoe ik het vertrek van den prins heb vernomen. Hij zal een belangrijk rapport, betreffende de houding van Argentinië, ten opzichte van den oorlog, voor den Duitschen rijkskanselier medenemen, terwijl hij bovendien een hjst van voorname Duitschgezinde personen bij zich zal hebben, wier genegenheid voor Duitschland moet aangewakkerd worden.

„Ik weet, dat er vanavond om half zeven een zeer belangrijk onderhoud tusschen den prins en den gezant plaats zal hebben en uit alles, wat ik afgeluisterd heb, maak ik op, dat daarbij zeer belangrijke dingen behandeld zullen worden, waawan mijn plannen voor een groot deel afhankelijk zijn'.

Na dit- gezegd te hebben bracht de geleerde de hoorn van dën telefoon aan zijn oor en luisterde. Dang behoefde hij niet te wachten, want precies klokslag half zeven zag Jan den geleerde snel het windsel van zijn hoofd afnemen om beter te kunnen hooren, wat men door de telefoon sprak.

Steeds met den hoorn aan zijn oor, haalde hij een opschrijfboekje, vol met alle mogelijke aanteekeningen, uit zijn zak en al luisterende raadpleegde hij deze notities. Het gesprek duurde vrij lang en moest belangrijk zijn te oordeelen naar de moeite, die Tolbach zich gaf, geen enkel woord daarvan te verhezen. .^$w§

Plotseling gaf hij den hoorn aan den jongen en zeide hem :

„Nu mag je ook eens luisteren.\Zij spreken op het oogenbhk weer gewoon Duitsch".

Jan hoorde^met^verbazing duidelijk de stem van den kolonel zeggen:

„Dat is dus afgesproken, ik zal mij aanstaanden Dinsdag inschepen op het Hollandsche schip de Frisia.

„Ik wensch u goede reis, mijn waarde prins. Ik zal van-

Sluiten