Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en stapte in de grijze auto, waarop de wimpels van het hoofdkwartier prijkten.

Jan viel natuurlijk niet de eer te beurt mede te kunnen rijden in de keizerlijke automobiel. De prins was echter met den officier-commandant van het station overeengekomen, dat de jongen naar het hoofdkwartier zou komen met een der nachtelijke levensmiddelentransporten.

„Ik beveel mijn scheepsjongen in Uw goede hoede aan",

zeide de valsche prins, toen hij vertrok „Ik ben er

zoo gewoon aan, hem om mij heen te hebben, en ik hecht zooveel aan zijn diensten, dat ik wensch, dat hij zich zoo spoedig mogelijk weer bij mij zal kunnen voegen".

„Uw Excellentie kan gerust zijn", antwoordde de officier. „Uw oppasser zal mogenochtend met de reveille in het hoofdkwartier zijn".

Hierop zette de prinselijke auto zich in beweging en was spoedig uit het gezicht verdwenen, Jan geheel alleen midden in den nacht achterlatende, omringd door Duitsche soldaten, die hem met nieuwsgierige blikken opnamen.

Dit was aanvankelijk een allesbehalve aangename positie voor den jongen. Hij was zich langzamerhand geheel op zijn gemak gaan gevoelen. De gedachte, dat Tolbach dicht bij hem was, was een groote geruststelling, terwijl diens tegenwoordigheid van geest, zijn kennis, zijn kracht,.zulk een steun voor hem waren, dat hij het gevaarlijke van de omstandigheden voor een groot gedeelte niet voelde.

Het leek hem ondenkbaar, dat een man, die over zulke geheimzinnige krachten beschikte en die zulk een buitengewonen moed aan den dag gelegd' had, niet zou slagen. Hij was er er vast van overtuigd, dat hij uit den strijd, dien hij met den vijand had aangebonden en die tot de overwinning van Frankrijk zou leiden, als. overwinnaar te voorschijn zou komen.

De luitenant, aan wiens zorgen de jongen was toevertrouwd, riep hem en geleidde hem naar een kamp op eenige honderden meters afstand van het station. Hier bevonden zich eèn vijftigtal soldaten, belast met de proviandeeringsdiensten van de naburige sectoren.

Eenigen van hen zouden dien nacht met hun fourage-

Sluiten