Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Zonder zich er echter iets van aan te trekken, wachtte hij glimlachend, totdat de gemoederen tot rust gekomen waren en nam toen het woord :

Jullie zult je waarschijnlijk wel afvragen, wat een vli'égenier, ingedeeld bij een jachteskader, te maken heeft in een kabelballon, niet waar?" NMT

„Ja, ja", riepen twintig stemmen tegelijk. „Je had er

niets te maken". ''.' « 1 •

„Nu bedaard", ging hij voort, „als je alles weet, zal je

het beter begrijpen". .

Daarna begon Graveson in zijn eigenaardig zuidelijk acent de geschiedenis, welke wij kennen te verhalen: zijn nachtelijke panne in de vijandehjke linies, zijn gelukkige ontmoeting met den kleinen Franschman, die hem gered had en geholpen had zijn motor te herstellen en hem eveneens behulpzaam bij het opstijgen was geweest. Nu jij hebt ook geboft" ! zeide een.

",Die kleine Franschman moet eervol vermeld worden ! stelde een ander voor.

Het lawaai werd nog erger dan tevoren, daar men nu met tinnen borden de maat begon te slaan,

Toen de gewone stilte weer was teruggekeerd, stond Graveson op en zeide : • • „Jongens, dat is nog niet alles, julhe weet nog met eens het voornaamste van mijn verhaal. Die kleine Franschman heeft zich niet alleen tevreden gesteld met mij het leven te redden, maar hij heeft mij ook beloofd mij een

tip" te geven en nu moet je eens hooren, wat voor een „tip . " „Daat hooren je „tip !" riepen in koor alle vliegers.

Graveson antwoordde. Als julhe nu zoo goed wilt zijn mij, zonder mij m de rede te vallen met je uitroepen of zonder de borden stuk te slaan, wilt laten uitspreken, zal ik je vertellen, waar het

om gaat". j .

Op deze woorden volgde een volmaakte stüte, waaruit de adjudant kon zien, dat zijn vrienden begrepen hadden, dat het hier om een werkelijk ernstige zaak ging. Hij kon dan ook, met algemeene oplettendheid gevolgd, zijn verhaal van zijn avontuur beëindigen.

Sluiten