Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

te worden geïnspecteerd. Zij waren natuurlijk gestoken in hun spinternieuw grijs tenue.

De Kroonprins liep met haastigen tred voorbij zijn soldaten, bijna zonder acht 'op hen te slaan. Toen hij echter den Vuilen, smerigen met slijk bedekten weg zag, commandeerde hij -plotseling :

„Diggert!"

Vijftienhonderd man heten zich onmiddeüijk zonder de minste aarzehng met hun beste nieuwe uniformen in het ghbberige slijk vallen. Toen wendde de kroonprins zich geheel voldaan tot zijn officieren én zeide:

„Ziet, mijnê Heeren, dat is nu de ware Duitsche discipline''. *)

Dit optreden van den keizerlijken erfgenaam werd door de oppassers juist druk besproken, toen een verschrikkelijk geluid weerklonk.

De ruiten der keukens vlogen in stukken, pannen en borden vielen op den grond, kortom in een ommezien heerschte een ontzettende vèrwarring. Alle bedienden en oppassers riepen tegelijk:

„Naar de kelders!" Het huis wordt gebombardeerd! Bergje!"

Nu kon Jan zijn hoofd openlijk naar de lucht opheffen en bemerkte hoog boven het huis verscheidene vliegtuigen, die heeruen weer kruisten. Het afweergeschut liet zich niet onbetuigd en de granaten barstten aan alle kanten rondom de vliegers.

Terwijl hij de andere bedienden, die hem mee naar de kelders sleepten, volgde, zeide hij lachend tot zichzelf: „Eindelijk zijn zij toch gekomen! Onze

dappere vrienden hebben toch woord gehouden

Geve God, dat ze slagen!"

De schoten weerklonken bijna zonder ophouden, terwijl tegelijkertijd de muren, die los begonnen te raken, IrTft 9.1c ten.

In een der nauwelijks verhehte onderaardsche gangen hoorde Jan een woedende stem uitroepen:

*) Historisch.

Sluiten