Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

In één daarvan echter, een groot vertrek, waarin een Engelsen ijzeren ledikant en eenige gemakkelijke stoelen waren, zag Tan een Duitsch officier: Hffv£

„Zoo",, dacht de jongen,..-., „daar is er toch één, die geen tijd gehad heeft te ontvluchten".

Hij hep op den man toe en zag dat het een kolonel was. Bij zijn nadering moffelde deze snel een aanteekenboekje, waarin hij bezig was geweest iets neer te schrijven in zijn zak. Tóen de jongen vlak bij den officier was, herkende hij hem, het was Tolbach.

„Ah \" riep deze uit, toen hij zijn landgenoot herkende,

„je doet mij schrikken! Ik was al bang, dat iemand

mij betrapte, terwijl ik deze portefeuille onderzocht".

Zorgvuldig stak de valsche kolonel de bewuste portefeuille weder in den zak van een tuniek, waarop de onderscheidingsteekens van een generaal waren bevestigd en gooide het kleedingstuk daarna op den grond.

Nu Jan zich tegenover zijn vriend bevond kon hij niet nalaten uiting te geven aan zijn teleurstelling. „Oh! Patroon! Patroon!" viel hij uit, „wat jammer,

dat de geheele geschiedenis mislukt is de Kroonprins

heeft zich weten te redden".

„Ja", bekende Tolbach, „deze eerste zet is mislukt,

maar de tweede zal beter gaan De bommen van

vandaag zijn niet tevergeefs gevallen, daar zij mij in de gelegenheid gesteld hebben kennis te nemen van den inhoud van de portefeulle van den Kroonprins".

Sluiten