Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HOOFDSTUK VIII,

Het paddestoelenbed.

Men zou kunnen veronderstellen, dat Jan na het bombardement van het hoofdkwartier van den Kroonprins en de onderschepte order voldaan zou zijn. Iedereen zou toch, na zulke schitterende resultaten bereikt te hebben, eenigen tijd op zijn lauweren gaan rusten en zich met opnieuw aan andere gevaren gaan blootstellen of nieuwe avonturen gaan zoeken. .

Dit was echter niet het geval met onzen jongen held. Dagelijks viel hij Tolbach lastig met allerlei vragen, en drong hij er steeds op aan, dat er iets nieuws op touw zou worden gezet; want, zooals hij beweerde, waren zij toch niet bij de Duitschers gekomen om zich te vervelen en gelaten aan te zien, hoe deze de Franschen bestreden.

Hij verlangde er na de groote daad ten uitvoer te

brengen. . :.

De geleerde trachtte te vergeefs den jeugdigen ijver van zijn landgenoot te temperen. Hij trachtte hem uit te leggen, dat om met goede kans iets grootsch tot stand te brengen, begonnen moest worden niet de meest mogelijke voorzichtigheid in acht te nemen.

Met het op touw zetten van een enkele onbelangrijke onderneming zouden zij meer gevaar loopen ontdekt te worden en hun land zou daarmede nog veel minder

gebaat zijn. ,

Bedenk eens", zeide de valsche kolonel hem, hoe wij'ternauwernood aan ontdekking zijn ontsnapt met die

Sluiten