Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geschiedenis van de order. Gelukkig heeft de luitenantkoerier zich uit wanhoop doodgeschoten, omdat zijn opdracht mislukt was, anders zouden wij een leelijken gevaarlijken getuige in hem gehad hebben.

Indien hij teruggekomen was en eraan gedacht had, die kwestie van de beide revolvers, die panne met de automobielen en het verschijnsel veroorzaakt door de magnetische vloeistof, openbaar te maken, dan zouden wij in groote moeilijkheden geraakt zijn. Je begrijpt toch wel, dat zware vermoedens tegen ons gerezen zouden zijn bij een zoo eigenaardigeh samenloop van! omstandigheden. We zouden groot gevaar geloopen hebben van ontdekt te worden".

„Het is best mogelijk", bracht de jongen onverschillig in het midden, „maar wij hebben nu niets meer te vreezen, aangezien de man dood is."

Ten laatste gelukte het Tolbach van zijn jongen vriend enkele dagen uitstel te krijgen teneinde naar een gunstige gelegenheid, om handelend te kunnen optreden, uit te kijken.

Deze tijd van wachten en niets doen viel den jongen echter zwaar.

Hij had het wel is waar best, want al de Duitschers behandelden hem goed ën dank zij zijn dienst bij den kolonel was hij bijna volmaakt vrij in al zijn bewegingen.

Niettegenstaande dat, verveelde hij zich doodelijk gedurende die lange dagen van werkeloosheid, die hij met de andere oppassers van den staf doorbracht.

Het gezelschap van deze wéinig ontwikkelde menschen was hem ondragelijk en hun eeuwigdurend gesprekken over -de voeding, en over de ontberingen, -welke hun famihebetrekkingen, veraf in het vaderland, moesten doorstaan, boezemden hem in het geheel geen belang in.

Hij dacht aan Frankrijk, en aan zijne moeder, die hij niet als verloren wilde beschouwen, alhoewel hij haar in de golven had zien verdwijnen.

Had Tolbach hem niet verzekerd, dat zij niet bij de opgevischte omgekomen drenkelingen was gevonden éh had hij niet van andere kanten gehoord, dat bijna alle

Sluiten