Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Vlug onderzocht hij de machine en zag onmiddellijk dat de bougie eenigszins beschadigd was.

Hij stelde den soldaat voor, hem bij het herstellen behulpzaam te zijn. Deze nam dit aanbod gretig aan en in minder dan een kwartier Hep de machine weer uitstekend.

„Ik moet zeggen", zei de wielrijder verbaasd, „dat jullie bij de marine handig bent

Daarna zijn pijp opstekende vroeg hij :

„Wat doe je toch eigenlijk hier ?"

Jan had deze vraag voorzien. Hij zeide, dat hij met verlof van de fabriek Esshausen gekomen was en opdracht had den vHegenier von Stein eenige reservestukken voor zijn toestel te bengen.

„En waar is die aviateur ?" vroeg de man.

„Eskader R voor Verdun". p^K*

„Dat is nogal vaag en denk je daar te voet naar toe

te gaan ?"

„Ja, dat is beroerd genoeg, maar ik kan niet zooals jij over een machine beschikken".

De wielrijder rekende een oogenbhk uit en zeide eindelijk :

„Duister eens, ik ga ook' naar het 5de Degèrcorps om een order voor de batterijen, die Douaumont beschieten, te brengen. Die aviateur van jou moet daar ook zijn. Wil je met mij meerijden ?"

„Nuwat graag", antwoordde Jan, verheugd over het voor-^ stel, „maar hoe kan ik meerijden op je machine ?"

„Ga achter op de step staan en leg je handen op mijn schouders. Het zal wel niet gemakkelijk gaan, maar in elk geval kunnen wij zoo een aardig eindje afleggen".

De kleine Franschman Het zich dit geen twee keer zeggen. Hij sprong zwijgend op de motorfiets, die snel met zijn dubbelen last door de wagens en mannen, waarmede de weg bezaaid was, doorreed.

Het was lang geen gemakkelijke houding voor onzen jongen held.

Zijn been was, indie twee uren dat hij zoo moest doorbrengen, stijf van kramp, terwijl zijn voet bijna afviel door de zware drukking op het smaUe stukje ijzer.

Sluiten