Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

scheikunde-lokaal, waar hij zijn toestellen en apparaten, zijn potjes en pannetjes, zijn kolven en retorten, zijn zuren en zouten,, zijn logen en gassen, zijn oplossingen en mengsels bijeen had. En dan studeerde en experimenteerde, hevelde en mengde, verhitte en smolt, verbond en scheidde hij, terwijl zijn zenuwachtige vingers de resultaten van de proefnemingen in zijn onoogelijk zakboekje neerkrabbelden^ Dit zakboekje was de glorie van den geleerden chemistl — dat wisten zelfs de domme schooljongens, die met heilig ontzag dachten aan al die onuitwarbare letters cn cijfers, o! wel duizendmaal ingewikkelder dan hun eerste H,0-formule.

Zoo hadden Tobias en zijn kornuiten gemerkt, hoe de geleerde Dr. Stolp zich in den laatsten tijd met nog grooter ijver na en lusschen de schooluren in zijn laboratorium opsloot. «Hij is weer aan het ontdekken van 't een of ander!", zeiden de schooljongens onder elkaar; en zij moesten wel gelijk hebben, want hun docent was erger afgetrokken dan ooit, en zijn verfrommeld zakboekje vulde zich snel met de lange reeksen formules, die de onderzoeker voor zijn geheimzinnige proeven samenstelde.

Tobias begreep wel, dat de scheikunde-leeraar dezen vrijen Zaterdagmiddag, waarop hij den jongen, wegens zijn chemische achterlijkheid had laten schoolblijven, weer aan zijn onderzoekingen besteedde. Hij had Dr. Stolp met al diens ingewikkelden rommel van chemische apparaten bezig gezien, zonder dat hij eenig begrip had, waarmee zijn docent zich wel-bezig hield; al was hij wel slim genoeg geweest, te begrijpen, dat de verklaarbare prikkelbaarheid van den ontdekker hem zoo vlug in drift had doen ontsteken, zoodat de oorveeg al boven zijn domme schooljongens-hoofd zweefde, toen hij over het allereenvoudigste scheikunde-sommetje zat te hakkelen.

Maar nu de oorveeg zwevende bleef, de driftbui eensklaps gestolten was, zijn leeraar ook geen antwoord gaf op zijn dringende vragen en Dr. Stolp er zoo roerloos en hard als een versteend wezen «usschên zijn verzameling van toestellen bleef staan, nu begon Tobias

Sluiten