Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zijn op wien tante haar ongebreidelde praatgraagte ging bot vieren. En omdat het niet de eerste maal was, dat hij als zoodanig dienst had gedaan, schikte hij zich gelaten in het onvermijdelijke, en liet zijn tante alleen het woord. Antwoord geven op haar eindeloos gepraat behoefde hij niet; wanneer tante praatte dan praatte zij zonder ophouden voort, hetzij zij antwoord kreeg of niet, hetzij men naar haar luisterde, of geen acht op haar sloeg. Tante Drees praatte nu eenmaal om te praten. En aangezien Tobias daaraan reeds lang gewend was, verwonderde hij zich geenszins meer, hoe het menschelijkerwijs mogelijk was» dat iemand, schijnbaar zonder adem te halen, zonder even z^n gedachten te verzamelen, zonder ook slechts één rustpauze te nemen, zoo ononderbroken, onvermoeid, alléén door kon praten, het ééne woord na het andere, de eene zin voor, de andere na, met de eene opmerking de vorige haastig verdringend, het eene verhaal gestapeld op den voorafgaanden stapel.

Tante Drees zat dus te praten, — en Tobias deed niet eens Of hij'luisterde.

Hij was voor het andere raam gaan staan en keek uit over de gracht! Het was stil buiten; er was eigenlijk niets te zien. De zon scheen op de groote ruit; wat vliegen kropen met vlugge trippelpasjes langs het glas. Terwijl de stem van tante Drees eindeloos doorzeurde, keek Tobias met volle aandacht naar twee vliegen, die altijd maar weer van beneden naar boven wandelden, halverwege de ruit het houvast van haar pooten verloren, zich dan even bij het neervallen driftig maakten, en weer van voren aan naar boven begonnen te klimmen. Tobias, die nog denzelfden ochtend verborgen klim-eigenschappen bij zichzelf ontdekt had, waarvan hij tot dusver nooit geweten had, volgde met kenners-oog de klim-verrichtingen van deze twee vliegenklauteraars. Tante dreinde maar door tegen haar neefje, terwijl Tobias de eene vlieg de voorkeur gaf boven de andere, omdat de eerste met kalmte en overleg den steilen, langen weg langs het gladde glas bedachtzaam aflegde, terwijl' de andere door

Sluiten