Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hij voelde hoe er iets scheurde onder aan zijn schoen. Doch tegelijk voelde hij zich ook vrij. En met de knieën tegen den muur opklauterend, wist hij zich tot aan de daklijst op te werken, en, zich als een gymnast aan twee handen opzettend, leunde hij over de breede dakgoot, waarin hij zich voorover liet neervallen.

Even bleef hij daar zonder beweging liggen, half bewusteloos van den doorgestanen angst en door de geweldige inspanning. Doch al heel spoedig krabbelde de inspecteur weer op, rekte zich even uit, keek naar zijn linkervoet, waaraan de zool en de hak ontbraken, wreef zich den stijven wijsvinger, en sprong al weer recht over-eind, om zijn achtervolging voort te zetten.

Hij kon den weg, dien de vluchteling had genomen, gemakkelijk volgen; de goot stond vol water en de jongen had over het dak van het aangrenzende huis de natte sporen van zijn modderschoenen achtergelaten. Hij behoefde die slechts na te gaan. De tocht ging eerst over de hooge daken van de grachthuizen; doch daarna was de jongen door een der zijstraten verhinderd geweest, verder in die richting te vluchten, en hij was rechts afgeslagen. Het was een kleine, nauwe straat, die aan het uiteinde dood liep op een hoog gebouw, de Hoogere Burger School. De inspecteur van politie begreep wel, dat de vluchteling dezen weg moest kennen. Doch tevens begreep hij, hoe op deze manier de achtervolgde in den val moest loopen, aangezien hij aan het eind van het straatje niet verder zou kunnen. De huizen waren hier vrij wat minder statig dan die van de grachten; hun daken waren in overeenstemming daarmee. De klimtocht werd er niet gemakkelijker door. Dan was het weer een smalle dakgoot, dan weer een puntige daknok; hier versperde een dikke schoorsteen den weg en daar gaapte weer een diepe spleet tusschen twee smalle huisjes.

Doch waar de jongen was gegaan, daar kon de politieman, die aan dergelijke achtervolgingen over de daken wel gewend was, hem volgen. Hij moest den vluchteling nu dicht op de hielen zitten. Achter eiken daknis of uitbouw kon hij zich wellicht verschuilen. En eensklaps meende hij achter een opengeslagen dak-

Sluiten