Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

mocht hebben, te vernietigen, opdat noch jij zelf, noch iemand anders er voortaan overlast van zal ondervinden, nu wil je mijn bevel niet opvolgen."

Tobias begreep heel goed, dat de inspecteur van politie van zijn kant verstandig redeneerde. Tobias zelf verlangde niets liever, verlost te worden van alles wat met die ellendige kleefgeschiedenis in verband stond. Maar toch had hij het gevoel, dat dit boekje van een onschatbare waarde moest zijn voor den bezitter er van.

— „Het boekje is niet van mij," waagde hij aarzelend te zeggen.

— „Het komt er immers niet op aan van wien het is!" antwoordde de inspecteur, en zijn stem klonk steeds strenger. „Het is hier alleen de vraag, of het boekje een voor de gemeenschap gevaarlijk voorwerp is. En daar ik gezien, en zelf ondervonden heb, hoe van die twee zakken van je, de een al gevaarlijker is dan de ander, zoo is het mijn plicht als politie-beambte, te zorgen, dat in den vervolge geen nieuwe onheilen het gevolg zullen zijn van het geheimzinnig toovermiddel, waarover je schijnt te beschikken. Derhalve beveel ik je, voor mijn oogen alles te vernietigen wat er nog in je zakken mocht zitten."

— „Ik heb niets anders meer dan dit boekje," stotterde de jongen.

— .Verscheur 't dan!", herhaalde de inspecteur Speurmans met meer klem.

Tobias begreep wel, dat hij te gehoorzamen had. De politieinspecteur keek hem doordringend aan, terwijl hij vervolgde:

— „Het lijkt mij bovendien in je eigen belang, indien er niet het minste spoor overblijft van dit geheele vreemdsoortige avontuur, waarin je, naar het schijnt, onwillekeurig de hoofdrol hebt gespeeld. Het zou dus sterk in je voordeel zijn, wanneer deze geschiedenis niet aan de groote klok werd gehangen... Doch dan dient er ook niets over te blijven wat er aan zou kunnen herinneren!... Ik stel je dus voor de laatste maal in de gelegenheid, deze herinnering er aan te doen verdwijnen!"

Tobias had het opschrijfboekje reeds opgeraapt van het platje, waarop het was gevallen. Het was nu weer een gewoon aan-

Sluiten