Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

boeren kortaf geweigerd werd. „Neen hoor", zeiden ze, „je hoeft niet weêrom te komen; we hebben je liever niet als .wel en op melk hoef je voortaan niet meer te rekenen." Alleen de Amelander kippen bleken gul en gastvrij en ze kakelden bemoedigend, alsof ze zeggen wilden: „nou, nou, zoon vaart zal 't niet loopen, de bakkers en wij zullen zorgen dat jelui niet verhongeren." Inderdaad, we hadden 't optrekje ook „Huize Eilust" kunnen noemen, maar we vonden „Villa Oorwurm" toch beter. Want die ontdekten we overal; in je theekopje en in je kous, in je beurs en in het gordijn. We poogden ze uit te roeien en we trapten ze fijn, maar aan opruimen van 't opdringerig goedje viel niet te denken. Hoe we per slot aten, bleef een raadsel voor iedereen, maar we hebben er heusch drie a viermaal daags bizonder smakelijk gegeten, al was dan 't servies met pannetjes aangevuld en al had de tweeling wel eens wat aan te merken.

De Amelander boer is stug en weinig toe-

Sluiten