Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ter en alleen om 't boete-potje te spekken! Hoe dan ook: het opleggen der boete, het eten der zuurtjes, het lachen over de vele slachtoffers, alles scheen mede te helpen, om den regen te nopen voorloopig „wolk" te blijven. De zon begon te schijnen en wij oudjes, mevrouw, Trientje en ik, begonnen schik te krijgen in 't geval. De jongelui „Onze matrozen," hadden allang plezier, die vonden 't „gewoon zalig" daar op ons noordelijk eiland, maar nu kregen ook de schipper en de stuurlui een vroolijken kijk op 't vacantiereisje en werkelijk ik vroeg me dikwijls af: „Hoe kon ik toch zoo mopperen in 't begin ?"

Kan nu werkelijk een paar natte, koude voeten, en een vuilen modderrand aan je japon, je zoodanig ontstemmen, dat je humeur er onder lijdt? Hoe ondankbaar, juist van mij, die zoo naar mijn zin gehuisvest was, op het liefste zolderkamertje, dat je je denken kunt! Ik deelde m'n vertrekje met Kareltje, die na zijn ziekte nog extra zorgen behoefde, terwijl naast ons in een volgend kamertje Louis woonde met den Baron! Wat

Sluiten